Δευτέρα 16 Απριλίου 2018

Δρακόσπιτο Υμηττού και Κακορέμα.

Το Δρακόσπιτο του Υμηττού βρίσκετε κοντά στο αρχαίο λατομείο στην θέση ( καράβι ).
Ένα αξιοθαύμαστο μεγαλιθικό κατασκεύασμα όχι πολύ μεγάλο σε διαστάσεις, κατασκευασμένο από πέτρες και μεγάλους βράχους κυκλικά και τεράστιες πέτρινες πλάκες για σκεπή σε πυραμιδική μορφή που ξεπερνάνε τους δυο τόνους..
Η χρονολόγηση του είναι άγνωστη το ίδιο και ο σκοπός αυτού του προϊστορικού κτίσματος.
Οι απόψεις διίστανται για το εν λόγω κτίσμα, πολλοί θεωρούν πως χρησιμοποιήθηκε ως λατρευτικός χώρος με μεγάλη θρησκευτική σημασία για τους αρχαίους και άλλοι θεωρούν πως ήταν κατάλυμα των λατόμων.
Μεταγενέστερη έρευνα από την αρχαιολογική εταιρεία που έχει γίνει εδώ και αρκετά χρόνια, δηλώνει πως το συγκεκριμένο κτίσμα δημιουργήθηκε για λατρευτικούς σκοπούς και πως φιλοξένησε και τον Πλάτωνα όταν ήταν μωρό.
Ασχέτως με το πια είναι η πραγματική χρήση του μεγαλιθικού αυτού κτίσματος, αξίζει κανείς να το επισκεφτεί για να το δει και από κοντά.
Η περιοχή είναι δύσβατη με πολλές πέτρες και χαλίκι, στενό μονοπάτι και πολλούς θάμνους.
Δώστε μεγάλη προσοχή στο να μην γλιστρήσετε διότι αν πέσετε κάτω θα τραυματιστείτε πολύ άσχημα.
Πριν φτάσετε στο Δρακόσπιτο και για περίπου 300 μέτρα πάνω κάτω, η διαδρομή είναι πολύ επικίνδυνη, από την μια πλευρά θα αντικρίσετε μια πλάγια με απότομη ανηφόρα γεμάτη πέτρες και χαλίκια και από την άλλη μια εξίσου κατηφορική πλαγιά σκεπασμένη με σαθρά κυρίως χαλίκια και πέτρες.
Το ίδιο ισχύει και για το μονοπάτι που βγάζει στο το Κακορέμα.
Μεγάλη εντύπωση θα σας κάνουν οι τεράστιες πλάκες που έχουν τοποθετηθεί για σκεπή και θα σας γεννηθεί το ερώτημα πως κατάφεραν να τις μετακινήσουν, να τις σηκώσουν και να τις βάλουν την μια πάνω από την άλλη σε μια τόσο δύσβατη και γεμάτο βράχους, πέτρες και θάμνους περιοχή με τέτοια γεωμετρία.

Όποιος από εσάς ενδιαφέρετε να επισκεφτεί το Δρακόσπιτο, έχω ανεβάσει όλη την διαδρομή μέχρι το Κακορέμα στο Wikiloc με την ονομασία ( Δρακόσπιτο Υμηττού και Κακορέμα Διαδρομή 1 ).

Η πατήστε κατευθείαν πάνω στο link.

Το Δρακόσπιτο του Υμηττού από τα πρακτικά της Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Στα Πρακτικά της Αρχαιολογικής Εταιρείας (υπ. αριθμ. 151 του 1920 και στην σελ. 71) βρέθηκε άρθρο του καθηγητή Γ.Κ. Γαρδίκα με τίτλο "Υμηττός", όπου αναφέρεται το "δρακόσπιτο" ως "σπήλαιον μετά πολλών επιγραφών, γλυφών επί βράχου ή προστύπων αναγλύφων... Αι γλυφαί εικονίζουσι γυναίκα καθήμενην, κεφαλήν μεγάλην λέοντος και αυτόν τον Αρχέδαμον χιτώνι κρατούντα εν τη δεξιά χειρί και εν την αριστεράν τεκτονικήν γνώμονα...". Το άντρο αυτό ήταν αφιερωμένο στις Χάριτες, στον Πάνα και στον Απόλλωνα Έρσον (ή Ερσηφόρον=τον προσφέροντα δροσιά).
Οι εντός αυτού επιγραφές κατά τον καθηγητή χαράχθηκαν προ του έτους 432 π.Χ.

Ο ίδιος περιγράφοντας το άντρο, λέγει ότι εντός αυτού "υπάρχει δωμάτιον κυκλικόν αμυδρώς φωτιζόμενον, ου από της οροφής σταλακτίται κρέμονται. 
Αναβλύζει δ' εν αυτώ ύδωρ διαυγές και ψυχρόν. 
Λέγεται δ' ότι οι γονείς του Πλάτωνος εις το μέρος τούτο του Υμηττού, εκόμισαν αυτόν βρέφος έτι όντα, ίνα θυσίαν προσενέγκωσιν, επειδή το σπήλαιον ην αφιερωμένον" στους προαναφερθέντες θεούς. Τότε, λέγει ακόμη ο Γ.Κ. Γαρδίκας ότι "αι μέλισσαι του Υμηττού προσπετόμεναι (που πετούσαν κοντά) επλήρωσαν αυτού το στόμα κηρίων μέλιτος".

Την ύπαρξη τoυ κυκλικού ή κυκλοτερούς δωματίου (ή οικίσκου) επιβεβαιώνουν και οι ερευνητές Β. Κατσιαδράμης-Π. Κουβαλάκης-Μ. Μαμανέας σε άρθρο τους που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Δαυλός" (188-189, σελ. 11608) με τίτλο "Κυκλοτερές κτίσμα και επιγραφή σε αρχαίο λατομείο του Υμηττού". 
Κατά το άρθρο αυτό "ο εν λόγω οικίσκος είναι κτισμένος κοντά στη βάση ενός υψηλού λατομικού πετάσματος.
Είναι δομημένος κατά το εκφορικό σύστημα, δηλαδή αποτελείται από αλλεπάλληλα τοποθετημένους πλακοειδής λαξευμένους ογκόλιθους από μαρμαριγιακό σχιστόλιθο βάρους 1-2 τόνων ο καθένας και πάχους 25 εκατοστομέτρων".
















 

Κυριακή 1 Απριλίου 2018

Κορακοβούνι Υμηττού.

Από την χθεσινή μας ανάβαση στο Κορακοβούνι του Υμηττού.
Όλη η πεζοπορία μαζί με τις αναβάσεις, διήρκεσε γύρω στις πέντε ώρες και συνιστάτε κυρίως για έμπειρους πεζοπόρους και ορειβάτες που αντέχουν τέτοιου είδους διαδρομές και όχι σε άπειρους που βρίσκονται στο ξεκίνημά.
Φτάσαμε μέχρι την κορυφή του βουνού στα 722 μέτρα και είδαμε όλη την Αθήνα πανοραμικά.
Ο κούκος που βλέπετε στην φωτογραφία ( συστάδα από πέτρες ) είναι το τελείωμα της διαδρομής και βρισκόμαστε πλέον στην βουνοκορφή.
Μια φανταστική αλλά και αρκετά δύσκολη πεζοπορική διαδρομή που στο τέλος θα σας ανταμείψει.
Την άλλη φορά που θα επισκεφτώ το Κορακοβούνι, θα καταγράψω όλη την διαδρομή στο Wikiloc και θα την μοιραστώ μαζί σας.















Δευτέρα 26 Μαρτίου 2018

Χρήση Cayenne για εξωτερικές πληγές και τραύματα.

Το πιπέρι Cayenne έχει πάρα πολλές φαρμακευτικές και θεραπευτικές ιδιότητες.
Σήμερα θα επικεντρωθούμε στην χρήση του για την διακοπή της εξωτερικής αιμορραγίας.
Περιέχει πάρα πολλές βιταμίνες για τον οργανισμό όπως Α και C, αντιοξειδωτικά και καροτενοειδή.
Οι βιταμίνες του χρησιμεύουν για την καταστροφή των βακτηρίων, ενισχύοντας ταυτόχρονα και 
το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Επίσης έχει ισχυρή αντί αιμορραγική και απολυμαντική δράση όταν εφαρμοστή πάνω σε μια ανοιχτή πληγή η τραύμα.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι ινδιάνοι της Αμερικής χρησιμοποιούσαν το συγκεκριμένο πιπέρι στην διατροφή τους και ως φάρμακο για πάνω από 9.000 χρόνια.
Εφαρμόστε την σκόνη του κατευθείαν πάνω στην αιμορραγία και αυτή θα σταματήσει μέσα σε 10 με 15 δευτερόλεπτα.
Για πιο μικρές πληγές όπως γρατσουνιές και κοψίματα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το βάμμα του πιπεριού.
Εάν το τραύμα είναι μεγαλύτερο και δεν σταματάει η αιμορραγία, θα πρέπει να πράξετε την εξής ακραία τεχνική για να επιβιώσετε.
Μια τεχνική όχι και τόσο γευστική αλλά πολύ αποτελεσματική για το τραύματα.
Ρίξτε ένα κουταλάκι του γλυκού πιπέρι μέσα σε ένα ποτήρι με ζεστό νερό, ανακατέψτε το γρήγορα για να διαλυθεί και πιέστε το όσο πιο γρήγορα μπορείτε.
Λόγω της στυπτικής του ιδιότητας, η αιμορραγία θα σταματήσει αμέσως.
Δεν συνιστάτε για άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας και η τεχνική αυτή εφαρμόζεται κυρίως σε επείγουσες καταστάσεις.

Τρίτη 20 Μαρτίου 2018

Πώς θα βρούμε καταφύγιο στην άγρια φύση.

Σήμερα θα μιλήσουμε για το πως μπορούμε να βρούμε ένα καταφύγιο βάση των αναγκών μας στην άγρια φύση.
Όλοι μας όταν ξεκινάμε για κάποιον προορισμό, έχουμε πάντα μαζί μας σκηνή για να διανυκτερεύσουμε στο σημείο που θα επισκεφθούμε.
Τι γίνετε όμως αν κάτι πάει στραβά και δεν είμαστε κατάλληλα εξοπλισμένοι?
Όλοι μας γνωρίζουμε καλά ότι ο ανθρώπινος οργανισμός, δεν θα αντεπεξέλθει σωστά όταν θα έχει να τα βάλει με το κρύο, την βροχή, την υγρασία, την έλλειψη νερού και φαγητού.
Για να θωρακίσουμε καλά τον εαυτό μας, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνουμε, είναι να ψάξουμε και να βρούμε καταφύγιο για να διατηρηθούμε ζεστοί.
Χρειάζονται μονάχα 30 λεπτά για να πεθάνει κάποιος από υποθερμία, 3 μέρες από έλλειψη νερού και 30 ημέρες από έλλειψη φαγητού.
Η φύση θα είναι η πρώτη που θα μας βοηθήσει, παρέχοντας μας μια πληθώρα χρήσιμων υλικών όπως κλαδιά δέντρων, φύλλα, ξερά χόρτα και ότι άλλο μπορούμε να βρούμε σε αυτήν και να μας φανεί χρήσιμο.
Τα κλαδιά δέντρων και τα πεσμένα φύλλα σε διάφορα μεγέθη, είναι άψογα δομικά υλικά που αν χρησιμοποιηθούν σωστά, θα μας προσφέρουν μια πολλή καλή μόνωση και αδιαβροχοποίηση.
Για να χρησιμοποιήσουμε σωστά τα παραπάνω υλικά, θα χρειαστούμε ένα σημείο εκκίνησης.
Ένα σημείο που θα μας προστατέψει από τον άνεμο, το κρύο και την βροχή.
Επομένως θα πρέπει να ψάξουμε για τα παρακάτω.

Σπηλιές.

Η χώρα μας είναι γεμάτη από αυτές, δεν νομίζω να υπάρχει σημείο στην Ελλάδα που να μην αντικρίσεις έστω και μια εμφανή από αυτές.
Είναι το απόλυτο καταφύγιο, άπλα πριν στήσετε το κατάλυμα, σας ρίξτε μια μάτια αν χρησιμοποιείτε από κάποιο ζώο.
Οι σπηλιές στην φύση σπάνια δεν κατοικούνται από ζώα διότι τις χρησιμοποιούν για φωλιές.
Επίσης δώστε μεγάλη προσοχή αν κατοικούν σε αυτήν νυχτερίδες.
Αν η σπηλιά που θα βρείτε είναι μικρή στήστε το καταφύγιο σας εκεί, δεν διατρέχετε κανέναν κίνδυνο από μεγάλο ζώο.
Η φωτιά που θα ανάψετε για να ζεσταθείτε, θα πρέπει να έχει μικρή φλόγα για μην δημιουργηθούν προβλήματα στην οροφή της σπηλιάς και αρχίζουν να φεύγουν κομμάτια.
Αυτό ισχύει για σπηλιές με μικρο ύψος, στις μεγάλες δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, απλά μην φουντώσετε την φωτιά σας στο έπακρο.

Βράχια που εξέχουν η κοίλωμα κάτω από βράχο.

Αν και δεν είναι σαν τις σπηλιές που μπορούν να μας προστατέψουν από τα διάφορα καιρικά φαινόμενα, ωστόσο σε μια κατάσταση επιβίωσης μπορούν να μας φανούν χρήσιμα.
Μπορούν να μας προστατέψουν από την βροχή, να χρησιμεύσουν σαν ανεμοφράκτες και αν διαθέτουμε και τα κατάλληλα υλικά, να δημιουργήσουμε ένα μικρό καταφύγιο.
Ένα πόντσο, μια τέντα η ξύλα, καλάμια και φύλλα, μπορούν άνετα να το δημιουργήσουν.
Επίσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ανακλαστήρες στην φωτιά που θα ανάψουμε.

Πεσμένα δέντρα.

Τα πεσμένα δέντρα, είναι άλλος ένας καλός παράγοντας για να στίσουμε ένα πρόχειρο καταφύγιο.
Τα μόνα υλικά που θα χρειαστούμε και εδώ, είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που θα χρησιμοποιήσουμε και στους απόκρημνους βράχους.
Το καταφύγιο μπορεί να δημιουργηθεί ανάμεσα στον πεσμένο κορμό και το έδαφος, στα θεμέλια αν το δέντρο έχει ξεριζωθεί και στις ρίζες αν το δέντρο είναι πολύ μεγάλο.
Ανάλογα με το σημείο που θα βρείτε το πεσμένο δέντρο, την μορφολογία του εδάφους και τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν, θα αυτοσχεδιάσετε κατάλληλα.

Πυκνή βλάστηση.

Τα μεγάλα δέντρα που είναι περικυκλωμένα και μπλεγμένα από αναρριχητικά φυτά, θάμνους και ψηλά χόρτα, προσφέρουν καλή προστασία από τον άνεμο αλλά ανεπαρκή από την βροχή.
Είναι κατάλληλα μόνο για ήπιες καιρικές συνθήκες που δεν επικρατούν πολλοί άνεμοι, κρύο και βροχή.
Με λίγα λόγια είναι ένα πρόχειρο καταφύγιο για να ξαποστάσουμε μόνο.
Για να το δημιουργήσουμε το μόνο που θα χρειαστεί να κάνουμε, είναι να αφαιρέσουμε μερικά φυτά από την εξωτερική πλευρά με τα χέρια μας η με κάποιο μαχαίρι αν διαθέτουμε και να αφήσουμε τα εξωτερικά όπως είναι σχηματίζοντας την στέγη και τους τοίχους του πρόχειρου καταλύματος μας.
Κοινώς δημιουργούμε μια μικρή στοά για να καλυφτούμε από το κρύο και τίποτα παραπάνω.

Χαντάκια, μικρά φαράγγια, κοίλωμα η όρυγμα σε μεγάλους βράχους, μεγάλα ρήγματα.

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν άνετα και τα τέσσερα αρκεί να μην βρέχει, η να βρίσκονται σε σημείο που δεν θα περάσει το νερό της βροχής.
Το νερό που ρέει, με το πέρασμα του χρόνου τρώει το έδαφος δημιουργώντας του αυλακώσεις που στην συνεχεία εξελίσσονται σε μικρά φαράγγια.
Πολλές σπηλιές στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, έχουν δημιουργηθεί με αυτό τον τρόπο.
Τα φυσικά ρήγματα, είναι άλλο ένα σημείο που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία πρόχειρου καταλύματος.
Το καλό και με τα τέσσερα, είναι ότι παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος του καταφυγίου έτοιμο.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κλαδιά, καλάμια και φύλλα για να φτιάξετε την οροφή του και πέτρες για να φράξετε τις εισόδους.
Φυσικά κοιλώματα μπορείτε να συναντήσετε σε περιοχές που παλιά υπήρχε ποτάμι και έχει στερέψει.
Θα τα βρείτε στην αριστερή και δεξιά πλευρά της κοίτης και θα τις καταλάβετε αμέσως από τα κοιλώματα που έχουν δημιουργηθεί από το νερό του ποταμού.

Μέσα σε κουφάλες δέντρων.

Τα κούφια δέντρα δεν είναι σπάνια στην χώρα μας.
Σχεδόν κάθε φορά που θα πεζοπορήσω στο δάσος, θα συναντήσω κάνα δυο.
Δεν χρειάζονται καμία κατασκευή και είναι η τέλεια κρυψώνα για να προστατευτείτε από μια απότομη μπόρα η μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Αν το εσωτερικό άνοιγμα του δέντρου είναι μεγάλο και χωράει άνετα εσάς και τον εξοπλισμό σας αν διαθέτετε βέβαια, μπορείτε άνετα να διανυκτερεύσετε σε αυτό.
Προσέξτε μονάχα να μην είναι η φωλιά κάποιου άγριου ζώου η πουλιών.
Επίσης αν είναι καλοκαίρι, ρίξτε μια ματιά για φίδια, αράχνες και έντομα.
Τοποθετήστε μια αυτοσχέδια πόρτα από χόρτα και κλαδιά στο άνοιγμα και το μίνι καταφύγιο σας είναι έτοιμο.

Παλιές στάνες, στοές, αρχαία κτίσματα και ορυχεία.

Θα τα συναντήσουμε παντού χωρίς μεγάλο ψάξιμο και είναι χρήσιμα ως σημείο εκκίνησης για την κατασκευή μας.
Όλα τα παραπάνω δεν θα χρειαστούν κάτι το ιδιαίτερο εκτός από μικροκατασκευές, όπως για παράδειγμα δημιουργία οροφής, μόνωση εδάφους και κατασκευή πόρτας.
Μονώστε τα εσωτερικά τοιχώματα και το έδαφος με χόρτα, φύλλα, πευκοβελόνες και λεπτά κλαδιά για να σας απομονώσουν από το έδαφος και να μην κρυώνετε.
Το κρύο έδαφος θα απολέσει την θερμότητα του σώματος σας πιο γρήγορα από ότι ο κρύος αέρας.
Το ίδιο θα πρέπει να κάνετε και στην σκεπή που θα δημιουργήσετε.
Θα πρέπει η τοποθέτηση και η στήριξη των ξύλων να είναι σωστή για να μην τα πάρει ο αέρας και τα φύλλα που θα προσαρμόσετε σε αυτά, κατάλληλα για να μην περνάει η βροχή.
Θα πρέπει να υπάρχει μια μικρή κλίση στην κατασκευή για να φεύγει το νερό και να μην σταθεροποιείτε στην σκεπή.
Οι άκρες των κλαδιών που θα τοποθετήσετε στην σκεπή, θα πρέπει να κοιτάνε πάντα προς τα κάτω.
Αν έχετε μαζί σας τέντα, αδιάβροχο πόντσο η κουβέρτα επιβίωσης, χρησιμοποιήστε αυτά μαζί με τα παραπάνω, για να μονώσετε καλύτερα την οροφή και το έδαφος του καταλύματος σας.
Η είσοδος του καταφυγίου σας και όχι η πόρτα, θα πρέπει να είναι προς τα κάτω τον χειμώνα η μικρότερη και το καλοκαίρι προς τα πάνω η μεγαλύτερη.
Τοποθετώντας την προς τα κάτω, βοηθάτε ώστε να κρατάτε τον άνεμο έξω από το καταφύγιο και να μην χρειάζεται να θερμαίνετε τον αέρα ξανά και ξανά για να ζεσταθείτε.
Ενώ το καλοκαίρι κρατάτε τα κουνούπια μακριά.
Αν χρειαστεί να ανάψετε φωτιά μέσα στο καταφύγιο σας, δώστε μεγάλη προσοχή διότι ο χώρος θα πρέπει να αερίζετε κατάλληλα για να μην δηλητηριαστείτε από το μονοξείδιο του άνθρακα.
Θα πρέπει η εστία που θα κατασκευάσετε, να τοποθετηθεί σε σημείο που θα μπορεί να σας προσφέρει ζεστασιά και να μην θέτει σε κίνδυνο το καταφύγιο σας.
Φτιάξτε έναν μικρο κυκλικό ανεμοφράκτη από πέτρες και ανάψτε την εκεί.
Όταν θα εγκαταλείψετε το σημείο, αφήστε το για τον επόμενο που θα περάσει από εκεί.
Ωστόσο πριν φύγετε, βεβαιωθείτε ότι κανένα ζώο δεν θα μπορεί να παγιδευτεί μέσα σε αυτό.
Ένα καταφύγιο άνετα μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα, προκαλώντας του άσκοπα τον θάνατο.








Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018

Όστρακα και επιβίωση.

Στο σημερινό άρθρο, θα ασχοληθούμε με το πως μπορούν σε μια κατάσταση επιβίωσης, να μας φανούν χρήσιμα τα κοχύλια και διάφορα οστρακοειδή της θάλασσας.

Σήματα s.o.s με τον ήλιο και ένα όστρακο.

Σε μια κατάσταση επιβίωσης, μπορούμε άνετα να στείλουμε σήματα για να μας δούνε με την χρήση μονάχα ενός οστράκου.
Η εσωτερική πλευρά σε πολλά όστρακα είναι σαν καθρέφτης ενώ σε άλλα ιριδίζουσα, κάτι που τα καταστεί πάρα πολύ αποτελεσματικά για αυτό τον σκοπό.
Ένα απλό παράδειγμα είναι και τα χτένια, το συγκεκριμένο όστρακο στέλνει μεγάλη αντανάκλαση φωτός που είναι ορατό από πολύ μακριά.
Το ίδιο ισχύει και για τις πίνες και άλλα κοχύλια και όστρακα που θα συναντήσουμε σε κάποια παραλία.

Κόψιμο τροφής, πιάτο και κουτάλι από όστρακο.

Το όστρακο που θα χρησιμοποιήσουμε για να κόψουμε την τροφή μας η οτιδήποτε άλλο εμείς θελήσουμε, θα πρέπει να μην είναι λεπτό γιατί θα σπάσει.
Θα πρέπει να είναι σκληρό και παχύ.
Τρίβουμε και τις δυο πλευρές του οστράκου πάνω σε μια πέτρα για να γίνουν αιχμηρές και στην συνέχεια το χρησιμοποιούμε για τον σκοπό που θέλουμε με απαλές και όχι απότομες κινήσεις. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και σπασμένα κοχύλια για αυτό τον σκοπό διότι επεξεργάζονται πιο εύκολα και πολλά από αυτά λόγο του σπασίματος, είναι σαν κοπίδια.
Τα μικρά και στρογγυλά όστρακα τύπου αχιβάδας, χτένι, γυαλιστερής η κάποιου παρόμοιου είδους, αν δεθούν πάνω σε ένα λεπτό κλαδί η καλάμι, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κουτάλι.
Τα μεγαλύτερα όστρακα είναι κατάλληλα για τροφή και νερό, μπορούμε να φάμε μέσα από αυτά, να πιούμε νερό μέχρι και να μαγειρέψουμε.
Επίσης μπορούν να γίνουν και καλοί συλλέκτες βρόχινου νερού, αρκεί τα όστρακα που θα διαθέτουμε, να είναι παραπάνω από ένα.

Όπλα και κυνήγι.

Ανάλογα με τα όστρακα που θα βρούμε, μπορούμε να φτιάξουμε και τα ανάλογα όπλα.
Σε αυτό τον τομέα, θα πρέπει να υπάρχει μεγάλος αυτοσχεδιασμός για να πετύχουμε ένα σωστό αποτέλεσμα.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε από αιχμηρές μύτες για βέλη, μέχρι καμάκι, τσεκούρι, δόρυ και μαχαίρι.
Τα παραπάνω μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προστατευθούμε από διάφορες απειλές, για κυνήγι και ψάρεμα.

Άλλες ιδέες που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μικρά κοχύλια και όστρακα είναι:

Για σκάψιμο αν δεν διαθέτουμε φτυάρι.
Για να μεταφέρουμε νερό.
Για να μεταφέρουμε το προσάναμμα μας από ένα σημείο σε άλλο.
Αν κολλήσουμε δυο ίδια όστρακα με ρετσίνι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την κατασκευή για παγούρι.
Αν τοποθετήσουμε στην εσωτερική τρύπα ενός κοχυλιού το ξύλο από το bow drill μας, ο χειρισμός θα είναι πολύ πιο εύκολος και άνετος.
Γεμίζοντας το εσωτερικό ενός κοχυλιού με ζωικό λίπος, έχουμε ένα πάρα πολύ καλό ρεσώ.
Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και στα μεγαλύτερα όστρακα.

Ανάλογα με το τι κρύβει ο καθένας μας στο μυαλό του και το πως θα πράξει σε μια κατάσταση επιβίωσης, ανάλογη θα είναι και η χρήση αυτού του πολύτιμου υλικού.