Ελληνικές Πυραμίδες Αρχαιότερες των Αιγυπτιακών ( ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ )

“Στα δεξιά εκείνων που έρχονται από το Αργος προς την περιοχή της Επιδαύρου, υπάρχει οικοδόμημα πάρα πολύ όμοιο με πυραμίδα, φέρει δε ασπίδες αργολικές κατά το σχήμα επεξεργασμένες. Λέγουν ότι εδώ έγινε η μάχη μεταξύ Προίτου και Ακρισίου για την εξουσία, που κατέληξε ισόπαλη και επήλθε έκτοτε συνδιαλλαγή, αφού βέβαια κανένας από τους δύο δεν μπορούσε να επικρατήσει. Λέγουν δε ότι οι δύο και το στράτευμα για πρώτη φορά τότε είχαν οπλισθεί με ασπίδες. Προς τιμή δε των νεκρών, των δύο παρατάξεων, διότι ήταν συμπολίτες και συγγενείς, κατασκευάσθηκε εδώ κοινό μνημείο.” (Παυσανία:”Ελλάδος Περιήγησις” Κορινθιακά, XXV).
Ο Προίτος και ο Ακρίσιος είναι απόγονοι του πανάρχαιου Δαναού, βασιλιά του Αργους. Επίσης είναι γνωστό ότι το Αργος και η Θήβα συνδέονται μυθολογικά και ιστορικά με την Αίγυπτο. Εξάλλου ο ίδιος ο Ορφέας “τον ιερό λόγο εξελόγχευσε στην Αίγυπτο” όπου δίδαξε τους ίδιους τους Αιγυπτίους τα θέσφατα.(Βλ. Ι. Πασσά: “Τα Ορφικά”). Στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί περί τα 26 πυραμιδοειδή κτίσματα, από την Θήβα έως την Κρήτη. Η Πυραμίδα του Ελληνικού βρίσκεται στον ομόνυμο οικισμό 7χλμ νότια του Αργους. Το κτίσμα βρίσκεται σε σχετικά καλή κατάσταση αν και έχει υποστεί πολλές φθορές από τους ίδιους τους ανθρώπους, που δεν γνώριζαν την χρήση του, αλλά και από τα στοιχεία της φύσης. Η πυραμίδα έχει διαστάσεις 12,60μ. επί 14,50μ. και έχει κάτοψη ορθογωνική. Δεν αποκλείεται να είχε λατρευτική χρήση. Ακόμη σημαντική είναι επίσης και η πυραμίδα που βρίσκεται στο χωριό Λυγουριό της Επιδαύρου. Η κατασκευή της είναι παρόμοια με του Ελληνικού. Δυστυχώς η κατάσταση του μνημείου είναι πολύ άσχημη, λόγω της μεταφοράς λίθων από τους κατοίκους για οικοδομικούς σκοπούς. Είναι επίσης ορθογωνική διαστάσεων 12,00μ. επί 13,50μ. Αξιόλογη είναι και η κλιμακωτή πυραμίδα του Αμφείου στην Θήβα, η πυραμίδα της Δαλαμανάρας(νότια του Αργους), της Καμπίας (Νέα Επίδαυρος), της Σικυώνας (βόρεια του Αργους). (Βλ. Χρήστου Λάζου:”Πυραμίδες στην Ελλάδα” και περιοδικό “Δαυλός” τ.χ 172,181).

Το σημαντικότερο γεγονός είναι η χρονολόγηση των πυραμίδων του Ελληνικού και του Λυγουριού. Οι μετρήσεις έγιναν με την μέθοδο της θερμοφωταύγειας στο εργαστήριο Πυρηνικής Χρονολογήσεως του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου υπό του καθηγητή κ.Galloway και του εργαστηρίου Αρχαιομετρίας του “ΕΚΕΦΕ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ” υπό του κ. Ι. Λυριτζή. Έτσι η μέση ηλικία της πυραμίδος του Ελληνικού ανέρχεται στο 2720(±580,±1050)π.Χ, ενώ της πυραμίδος του Λυγουριού στο 2100(±610)π.Χ! Με την ίδια μέθοδο της θερμοφωταύγειας, χρονολογήθηκε μυκηναϊκό τείχος και έδειξε (1100±180) έτη π.Χ, ενώ η παλαιότερη αρχαιολογική εκτίμηση έδινε ηλικία 1280π.Χ (=1100+180). Λειτουργώντας προσθετικά διαπιστώνουμε ότι η ηλικία της πυραμίδος του Ελληνικού είναι (2720+580=3300π.Χ), ενώ του Λυγουριού (2100+6100=2710π.Χ), που τις κατατάσσουν αρχαιότερες των Αιγυπτιακών σύμφωνα με ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών. Επίσης έγιναν μετρήσεις με την μέθοδο γεωφυσικής διασκοπήσεως με την χρησιμοποίηση φορητού πρωτονιακού μαγνητόμετρου και ηλεκτρομαγνητικής συσκευής, κατέληξαν δε ότι η πυραμίδα του Ελληνικού ανάγεται στην 3η χιλιετία π.Χ!

Στην Αίγυπτο η πρώτη πυραμίδα (βαθμιδωτή) της Σακκάρας ανήκει στον Φαραώ Ζοζέρ (2630 π.Χ.) . Οι επόμενες είναι οι πυραμίδες του Σνερφρού (2600 π.Χ. ), ενώ η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας του Φαραώ Χέοπος χρονολογείται το 2505 π.Χ. Δυστυχώς μόλις βγήκε η πρώτη ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών ο τότε υπουργός Πολιτισμού απαγόρευσε δια νόμου (!) την όποια έρευνα γύρω από την χρονολόγηση των Ελληνικών πυραμίδων (Πυραμίς = Πύρ + Αμίς ). Κατόπιν πιέσεων (από ποιους άραγε ; ) η Ακαδημία Αθηνών με νέα ανακοίνωση αναγκάστηκε να αναφέρει ότι οι Ελληνικές πυραμίδες είναι συνομήλικες των Αιγυπτιακών ….

Τέλος είναι άξιο θαυμασμού το γεγονός ότι οι δύο πυραμίδες του Αργους (=Αργώ =Ark =Κιβωτός) έχουν προσανατολισμό ο οποίος συνδέεται στενά με την κίνηση του αστερισμού του Σείριου (’στρο του Κυνός). Το εν λόγω άστρο ανήκει στον αστερισμό Canis Majoris , απέχει 8,6 έτη φωτός από το Ηλιακό μας Σύστημα και αποτελεί το λαμπρότερο άστρο στο νυχτερινό ουρανό της ανατολικής Μεσογείου. Η λαμπρότητα του Σείριου στο κυανόλευκο είναι 23 φορές μεγαλύτερη του δικού μας Ηλίου….

ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΕ Ο ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ.
Μια από τις συγκλονιστικότερες ανακαλύψεις στον Ελληνικό χώρο είναι μια ανθρώπινη κνήμη ηλικίας 11.000.000 ετών! Την ανακάλυψη έκανε ο ανθρωπολόγος κ. Άρης Πουλιανός στην Τρίγλια της Μακεδονίας. Είναι το αρχαιότερο ανθρώπινο λείψανο σε όλη την Γη, όταν τα μέχρι στιγμής αρχαιότερα ίχνη ανθρώπου τοποθετούνταν στην Αφρική και ήταν ηλικίας 3 – 4.000.000 ετών. Ο Homo Erectus Trigliensis ή για να ακριβολογούμε η απολιθωμένη κνήμη του, βρέθηκε στο Ανώτερο Μειόκενο στρώμα (11.000.000 ±1.000.000εκατ.), ενώ βρέθηκαν και εργαλεία από χαλαζία ίδιας ηλικίας. Η χρονολόγηση του υπερπολύτιμου αυτού ευρήματος έγινε με την στρωματογραφία και κατόπιν με παλαιομαγνητισμό από τον Αλεν Ναϊρν, διευθυντή του Ινστιτούτου Γής του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας. Ο κ. Αρης Πουλιανός σε συνέντευξή του στο περιοδικό “Δαυλός” τ.χ 181 αναφέρει ότι η γωνία στρέψης της κνήμης καθορίζει ότι ο Homo Erectus Trigliensis ήταν όρθιος, και ο συγκεκριμένος ηλικίας 20 – 30 ετών. Είχε ύψος 1.20μ. και ήταν κυνηγός. Ζούσε σε καταυλισμό γιατί το μέρος στο οποίο βρέθηκε είναι γεμάτο με αποφάγια από ζώα, όπως ρινόκερους, τραγόκερους, πουλιά κ.α. Ακόμη λέει ότι ο “Τριγλιανός” είναι η αρχή της ανθρωπότητας, πρωτοεμφανίζεται στην Γη της Μακεδονίας και καλύπτει μια ζώνη από την Πίνδο εώς την Μ.Ασία. Αυτή η ανακάλυψη γκρεμίζει εκ θεμελίων τις όποιες θεωρίες περί ” Ινδοευρωπαϊσμού “, ” Αφροκεντρισμού ” και του ” εξ’ Ανατολής ” φωτός… Παράλληλα αποδεικνύει την ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΑ της Ελληνικής φυλής. Έτσι αναδεικνύεται η Μακεδονία και η ΕΛΛΑΣ ως το Παγκόσμιο λίκνο του Πολιτισμού.

Ο Homo Erectus Trigliensis ηλικίας 11.000.000 ετών αποτελεί την μέγιστη απόδειξη!

http://www.metafysiko.gr

ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στο νοτιοδυτικό άκρο της αργολικής πεδιάδας κοντά στις πηγές του Ερασίνου ποταμού (σημερινό Κεφαλάρι) και πάνω σε κύρια οδική αρτηρία που κατά την αρχαιότητα οδηγούσε από το 'Αργος προς την Τεγέα και την υπόλοιπη Αρκαδία, βρίσκεται ένα μεμονωμένο μνημείο, ένα μικρό οχυρό, γνωστό σήμερα με την ονομασία ''Πυραμίδα'' του Ελληνικού. Σύμφωνα με τις ανασκαφικές μαρτυρίες και τα χαρακτηριστικά στοιχεία της δομής του χρονολογείται στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα και όχι στην προϊστορική περίοδο, όπως πρόσφατα θέλησαν να αποδείξουν ορισμένοι ερευνητές. Στα ύστερα χρόνια της αρχαιότητας θεωρούσαν την πυραμίδα ως ταφικό μνημείο ''Πολυάνδριον'', ενώ σήμερα είναι βέβαιο ότι είναι οχυρό του τύπου των μικρών φρουρίων που έλεγχαν τους οδικούς άξονες και που είναι γνωστός και από άλλες περιοχές της Αργολίδας και Κυνουρίας.

Έχει σχήμα πύργου με επικλινείς τις εξωτερικές πλευρές του οι οποίες περιβάλλουν ένα ορθογώνιο οικοδόμημα συνολικών εσωτερικών διαστάσεων 7,03 x 9,07 μ. Οι εξωτερικοί αυτοί τοίχοι, ανερχόμενοι με κλίση πλευράς 60 μοιρών, σε ύψος 3,50 μ. μετατρέπονται σε κατακόρυφους για να στηρίξουν τους ορόφους της ανωδομής. Η κύρια είσοδος του μνημείου βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του μνημείου, δηλαδή στην πλευρά που κοιτάζει προς την θάλασσα του Αργολικού κόλπου. Απ' αυτήν εσωτερικά ξεκινά ένας στενόμακρος διάδρομος που οδηγεί σε μικρότερη πυλίδα, ανοιγμένη στο νότιο τοίχο του κυρίως χώρου, ενός τετράγωνου δωματίου πλευράς 7 μ περίπου.

Το επιβλητικό αυτό μνημείο είναι όλο δομημένο από σκληρό γκρίζο ασβεστόλιθο της περιοχής σε τραπεζιόσχημο και πολυγωνικό εν μέρει σύστημα από μεγάλους λιθόπλινθους.

Ανασκαφικές έρευνες στο μνημείο, του οποίου η λιθοδομή παρέμεινε ακλόνητη επί 2400 χρόνια έγιναν από τον Th. Wiegand το 1901, κυρίως όμως από τον L.Lord το 1938, οι οποίοι δημοσίευσαν τα αποτελέσματα των ανασκαφών τους σε σχετικές μονογραφίες.

ΚΑΣΤΡΟ ΛΑΡΙΣΑΣ ( ΑΡΓΟΣ )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το κάστρο έχει υψόμετρο 289 μ. Οικοδομήθηκε κατά τους προϊστορικούς χρόνους και είναι νεότερο από τις οχυρώσεις της Ασπίδος. Η βάση του σε ορισμένα σημεία έχει ογκόλιθους, που μας θυμίζουν τα κυκλώπεια τείχη. Τον 5ο και 6ο αι. οι Αργείοι επισκευάζουν και συμπληρώνουν το τείχος, ακολουθώντας τα παλαιότερα ίχνη. Σημαντικά τμήματα της εποχής εκείνης σώζονται στο βόρειο και δυτικό τμήμα.

Τον 10ο αι. μ.Χ. κτίστηκε το μεσαιωνικό κάστρο. Τον 13ο αι. το ανανέωσαν οι Φράγκοι, τον 15ο αι. το συμπλήρωσαν οι Ενετοί και αργότερα οι Τούρκοι έκαναν τις δικές τους προσθήκες. Όλοι όσοι το διαφέντεψαν, Έλληνες και μη, φρόντισαν ν’ αφήσουν τα ίχνη της οχυρωματικής τους τέχνης στο επιβλητικό μνημείο, που δεσπόζει στην πεδιάδα του Άργους.

Το κάστρο έχει δύο περιβόλους· τον εξωτερικό, μήκους200 μ., και τον εσωτερικό, μήκους 70 περίπου μέτρων. Στον εσωτερικό χώρο υπήρχε ναός του Λαρισαίου Διός και της Αθηνάς Πολιάδος (Παυσ. ΙΙ, 24,3). Επίσης, υπήρχε σταυρεπίστεγη εκκλησία του 12ου αι. Σώθηκε η κτητορική της επιγραφή με το όνομα του επισκόπου Νικήτα, η οποία φυλάσσεται στις αποθήκες του μουσείου Άργους. Για την κατασκευή της εκκλησίας χρησιμοποιήθηκε οικοδομικό υλικό της αρχαίας εποχής. Αλλά και σε πολλά ακόμη σημεία της τοιχοποιίας του κάστρου ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει ενσωματωμένα αρχιτεκτονικά μέλη.

Το κάστρο συνδέθηκε ιστορικά με την επανάσταση του 1821. Όταν έφτασε στο Άργος η μεγάλη στρατιά του Δράμαλη, ο Κολοκοτρώνης έκρινε ότι έπρεπε οι Έλληνες να το καταλάβουν, για να απασχολήσουν τον εχθρό, που θα το πολιορκούσε, και να κερδίσουν πολύτιμο χρόνο. Ο Κολοκοτρώνης έστειλε αρχικά εκατό διαλεχτούς άνδρες, στους οποίους προστέθηκαν αργότερα κι άλλοι κι έγιναν επτακόσιοι. Αρχηγός τους ήταν ο Δημ. Υψηλάντης, ο οποίος έδωσε δείγμα της στρατηγικής του ικανότητας.

Οι Έλληνες κράτησαν το κάστρο μέχρι τις 24 Ιουλίου και κατόρθωσαν να διαφύγουν ύστερα από αντιπερισπασμό, που προκάλεσαν στον εχθρό οι Έλληνες του στρατοπέδου των Μύλων. Οι Έλληνες είχαν κατορθώσει να καθυστερήσουν τον εχθρό 15 περίπου μέρες, που ήταν πολύτιμος χρόνος για την οργάνωσή τους και την αποτελεσματική αντιμετώπιση του εχθρού στα Δερβενάκια μετά από δύο μέρες.

Το κάστρο σήμερα, αν και είναι παραμελημένο, χρησιμοποιείται κατά διαστήματα για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο το 1992 (ΦΕΚ 28 Α/1922).

Το ονομαζόμενο φρούριο Λάρισα που δεσπόζει της πόλης, εξεταζόμενο ιδιαίτερα ως μνημείο, που επιβίωσε κατά την ανά τους αιώνες πορεία των κατοίκων του Άργους, συμβολίζει διαχρονικά την επιβίωση και της πόλης, που προστάτευε από τους προϊστορικούς χρόνους, της λατρείας των ειδώλων και των αρχαίων θεών, μέχρι τους μετά Χριστόν αιώνες.[3]

Στα τείχη του φρουρίου και τον περιβάλλοντα χώρο η έρευνα απεκάλυψε ό,τι είχε σχέση: α) με αρχιτεκτονική (στρατιωτικές οχυρώσεις), β) θρησκευτική χρήση, γ) υλικό για σύγκριση με άλλα φρούρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό και δ) γλωσσικά στοιχεία για την εύρεση των κατασκευαστών, μόνιμων κατοίκων η περαστικών κατακτητών[4].

Πιο κάτω παραθέτουμε τα αποτελέσματα των ερευνών, που έγιναν από τον 19o αιώνα μέχρι και τον 20o, με προτάσεις για μία σύγχρονη αξιοποίηση του ευρύτερου χώρου, αφού εκεί πρέπει να καταλήγει κάθε Συνέδριο [5]. Αυτό συμπίπτει και με τα εκατό δέκα χρόνια πολιτιστικής δράσης του ΔΑΝΑΟΥ, ενός Συλλόγου που ανέδειξε με τις δραστηριότητές του το χθες και το σήμερα του Άργους για να ακουμπάμε στο παρελθόν (μελετώντας) να αγγίζουμε το παρόν (ερευνώντας) έτσι, ώστε να οραματιζόμαστε το μέλλον με την αξιοποίηση όσων μας προσφέρει η μελέτη και η έρευνα [6].

Από τα ονόματα στα πράγματα

Η ιστορική και συγκριτική γλωσσολογία για τα ονόματα Άργος – Αργείοι – Λάρισα μας προσφέρει υλικό για τις σχέσεις των ονομάτων αυτών με αντίστοιχά τους εντός και εκτός της σημερινής Ελλάδος [7]. Με κέντρο τη Βόρειο Ελλάδα διαδόθηκε το Αργείοι ως παράγωγο του Άργους ως ένα από τα ομηρικά ονόματα για τους Έλληνες. Έτσι έχουμε:

1. Άργος Ορεστικόν στη λεκάνη του ποταμού Αλιάκμονα με παράγωγο του Άργους το Argestaeus Campus (αργεσταία πεδιάδα) στον Άνω Αλιάκμονα.

2. Άργος (= Υπέρια) στο νησί των Φαιάκων (Στέφανος Βυζάντιος) που ταυτίζεται με την Κέρκυρα.

3. Άργος Αμφιλοχικόν στη νότιο Ήπειρο, περιοχή Αμφιλοχίας.

4. Άργεις (στον Ησύχιο) στη Βόρειο Θεσσαλία εθνικόν από το Άργος.

5. Άργος Πελασγικόν, όνομα της Θεσσαλικής πεδιάδας κοντά στον Πηνειό (Ιλιάδα) ή κατά τον Στράβωνα και Απολλώνιο της Θεσσαλίας ή κατά τον Ευστάθιο της Λάρισας. Το Πελασγικό προστέθηκε για να το διακρίνει από άλλες πόλεις η περιοχές με το ίδιο όνομα. Άργος Πελασγικό σημαίνει Άργος στην αρχαία περιοχή των Πελασγών.

6. Άργος Ίασον (Οδύσσεια και Σχόλια, Στράβων, Στεφ. Βυζ., Ευστάθιος, Ησύχιος) το σύνηθές του Άργος Αχαϊκόν (από την Ιλιάδα και μετά) είναι το υπό εξέταση Άργος της Αργολίδας με το φρούριο Λάρισα που έδινε το όνομα σε όλη του την περιοχή, αλλά και σ’ όλη την Πελοπόννησο.

Αντίστροφο παράγωγο είναι το Ιωνικόν Άργος από το Ιάσι < La Fασι πληθυντικός από το Lά(f)ονες, δηλαδή το Άργος στην περιοχή των Ιώνων που μπορούμε να το συγκρίνουμε με παρόμοια όπως Άργος το εν Ορεστεία (Ορεστικόν) και Άργος εν τω Ιονίω (= Ίππιον στην Απουλία της Ιταλίας).

[Αρχικά η πόλη είχε το προελληνικό όνομα Λάρισ(σ)α όταν κατακτήθηκε από τους Έλληνες[8] ενώ η Πελοπόννησος ονομάσθηκε Άργος, γνώμη Γεκοργκέφ]. Οι Ίωνες ήταν οι πρώτοι Έλληνες στην Πελοπόννησο και κατ’ αρχάς η πόλη ονομάσθηκε Άργος Ίασον (Ιωνικόν Άργος) και όταν αργότερα κατακτήθηκε από τους Αχαιούς (Αργείους και Δαναούς) ονομάσθηκε Άργος Αχαϊκόν Αργεία (χώρα).

7. Άργος, πόλη στην περιοχή της Τροιζήνας (Στεφ. Βυζ.) στη Βορειοδυτική Πελοπόννησο.

8. Άργος, πόλη στο νησί Νίσυρος (Στεφ. Βυζ.).

9. Άργος, πόλη στην Καρία (Στεφ. Βυζ.).

10. Άργος = Αργειόπολις, πόλη στην Κιλικία (Στεφ. Βυζ.).

Από τη γεωγραφική διάδοση του τοπωνυμίου Άργος και του εθνικού Αργείοι μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Βορειοδυτική Ελλάδα είναι η αρχική χώρα προέλευσης των Αργείων, (όρος Χάων στην Ήπειρο και Αργολίδα). Από εκεί κατά την 3η χιλιετηρίδα η στις αρχές της 2ης οι Αργείοι κατέκτησαν την περιοχή που αργότερα ονομάστηκε Θεσσαλία (νότια του Πηνειού) που πριν κατοικούσαν οι Πελασγοί και πιθανώς ονομαζόταν η περιοχή Πελασγία. Αυτή άλλαξε σε Άργος (Πελασγικόν) και από την φυλή των Θεσσαλών έγινε αργότερα Θεσσαλία.

Έτσι σχηματίστηκε μια φυλετική συμμαχία (Τρίφυλος) μεταξύ των Αργείων, του πληθυσμού του Άργους Πελασγικού (Βόρειος Θεσσαλία) των Αχαιών, του πληθυσμού της Αχαΐας (Αχαΐα Φθιώτης, στη νότιο Θεσσαλία) και των Δαναών (Βλ. το όνομα Απιδανός ποταμός της περιοχής που ονομάστηκε αργότερα Θεσσαλιώτις) [από το απα = νερό και δαν = ποταμός] και Δαναός = ποταμήσιος) [9]. Γι’ αυτό ο Όμηρος αποδίδει στους Έλληνες τρία ονόματα: Αργείοι, Αχαιοί ή Δαναοί.

Οι Ίωνες που πιθανώς κατοικούσαν στην περιοχή του ποταμού Ίων (ΒΔ Θεσσαλοί) πιεζόμενοι από τους Αργείους προχώρησαν προς το νότο και κατέκτησαν την Αονία (Βοιωτία) και την Πελοπόννησο (Άργος Ίασον). Οι Αργείοι, Αχαιοί, Δαναοί από τη Θεσσαλία κατέκτησαν την Πελοπόννησο και το Άργος Ίασον ονομάστηκε τότε Άργος Αχαϊκόν. Στο δεύτερο μισό της 2ης χιλιετηρίδας οι Αργείοι, Αχαιοί, Δαναοί έκαναν αποικίες στη ΝΔ. και Ν. ακτή της Μικράς Ασίας και την Κύπρο.

Οι Χετταίοι τους ονόμαζαν τότε Αχχιγιάβα (Αχαιfοί) (από το Αχαιf-ία η χώρα των Αχαιfοί) και Αrzαννα (Αrzaννα) που υποκρύπτει τον υστεροΜυκηναϊκό (Κυπριακό) τύπο Άρζει fα η χώρα των Αργείων παράγωγο του Αργεεύς (κάτοικος του Άργους).

Στα Λατινικά διατηρήθηκε ως Argivi κάτοικοι της Αργείας (η χώρα των Αργείων) ενώ ίχνη των αποικιών των Αργείων στη Μικρά Ασία είναι το Άργος της Καρίας και η Αργειόπολις της Κιλικίας.

Το τοπωνύμιο Άργος (λευκή πόλις) σχετίζεται με το επίθετο αργής (λαμπρός, λευκός, απαστράπτων) που απαντά συχνά στα Ελληνικά τοπωνύμια, όπως Άργιον (το όρος) το βουνό και το αρχαιότερο όνομα για τις Μυκήνες Άργεννον, που ως ακρωτήριο της Ιωνίας μετονομάστηκε το μεσαίωνα σε Λευκό ακρωτήριο.

Λάρισα είναι το όνομα οκτώ πόλεων στη Θεσσαλία, Φθιώτιδα, Αττική, Άργος και στην Κρήτη. (Μπορεί να παραβληθεί με το Λάρισσος όνομα ποταμού στην Αχαΐα και Λαρισαίαι Πέτραι βράχοι στο νησί Λέσβος, ενώ από το λάας = λίθος (λαύρον = μέταλλον αργύρου παρά Αθηναίοις (Ησύ-χιος) (πρβ. Λαύριον, όπου ορυχεία αργύρου) και το Άργος με το argentum (Λατ. άργυρος).

Έχουμε λοιπόν μία σημασιολογική ταύτιση Άργους (λευκός) και άργυρος (ασήμι ως λευκό) με τη Λάρισα ως φρούριο να δεσπόζει σε βραχώδη λόφο, πράγμα που επαληθεύει άλλη μία φορά τη φράση του Πλάτωνος (από το διάλογο Κρατύλος) «ος αν τα ονόματα ειδή, είσεται και τα πράγματα» (= όποιος θα γνωρίσει τα ονόματα, θα μάθει και τα πράγματα).

Σταθμοί της ιστορίας της Λάρισας

Η λέξη κάστρο εισήχθη από τη λατινική (ρωμαϊκή) στην ελληνική με αρχική σημασία της το οχυρωμένο στρατόπεδο[10] (castra-οrum). Πήρε τη θέση των λέξεων οχυρόν, φρούριον, και με τη διαρκή χρήση της στη Βυζαντινή εποχή φτάνει μέχρι σήμερα.

Στην τοιχοδομία του φρουρίου Λάρισα βρίσκουμε μυκηναϊκά στοιχεία, αρχαϊκά (6ος αιώνας), κλασικά του 5ου αιώνα, Βυζαντινά, φραγκικά, ενετικά, τουρκικά. Όλα αυτά δεν άλλαξαν το γενικό του σχήμα και σχέδιο κατασκευής πράγμα που αποδεικνύει ότι έγινε διαχρονικά το φυσικό επιστέγασμα της οχύρωσης του Άργους, ως ακρόπολή του, έτσι ώστε η ιστορία της πόλης να ταυτίζεται με την τύχη του φρουρίου αυτού [11].

Βρίσκεται στον ψηλότερο από τους δύο λόφους 289 μ. που ορίζουν προς Δ. και Β. το Άργος με ισοπεδωμένη την κορφή μήκους 200 μ. και για λόγους μίας άμυνας «εις βάθος» έχει εσωτερικό φρούριο μήκους 7μ. στον κεντρικό χώρο. Μπορεί να συγκριθεί στο σημείο αυτό με το εσωτερικό φρούριο στο κάστρο Χλεμούτσι της Ηλείας [12] και της Πάτρας.

Παραλληλίζοντας την ιστορία του Άργους και της Λάρισας βρίσκουμε στα διαφορετικά οικοδομικά υλικά κατά εποχές και τους σταθμούς στη μακραίωνη ιστορία του Άργους. Τα μυκηναϊκά κατάλοιπα έχουν ενσωματωθεί στα μεταγενέστερα τείχη που χαρακτηρίζονται: α) αρχαϊκά 6ος αι. π.Χ. και β) κλασσικά 5ος στη Βόρεια, ανατολική και βορειοδυτική πλευρά. Χρησιμοποιούνται κατά τη Ρωμαϊκή εποχή (αρχίζει με την καταστροφή της Κορίνθου το 146 π.Χ.) και κατά την ακόλουθη Βυζαντινή από τον 4ο μ.Χ. αι.

Ο Λέων Σγουρός καταλαμβάνει το κάστρο το 1203 ένα χρόνο πριν από τη Φραγκοκρατία 1204 και ο Θεόδωρος Άγγελος το 1210 για να καταληφθεί τα επόμενα χρόνια 1212-1381 από τους Φράγκους που έχουν ιδρύσει με τους Βιλλεαρδουΐνους το Πριγκηπάτο του Μορέως με έδρα την Ηλεία (Ανδραβίδα) [13].

Το 1389 το κατέχει ο Θεόδωρος Ά Παλαιολόγος μέχρι το 1394 που καταλαμβάνεται από τους Τούρκους. Μέχρι τότε έγιναν οι μεγαλύτερες αλλαγές στα αρχαία του τείχη που αντικαταστάθηκαν με μεσαιωνικές κατασκευές και με φραγκικές προσθήκες τον 13ο αι. και μετά. Το 1397-1463 έχουμε ανανέωση οχυρωματική από τους Βενετούς κατά την πρώτη περίοδο της Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο.

Το 1463-1686 καταλαμβάνεται από τους Τούρκους την πρώτη περίοδο της Τουρκοκρατίας (μετά την Άλωση της Πόλης το 1453). Μετά τη νίκη των Βενετών ανακαταλαμβάνεται το 1686 – 1715 στη Β’ Ενετοκρατία για να καταληφθεί πάλι από τους Τούρκους το 1715 που κράτησαν το φρούριο μέχρι την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης το 1821.

Από τότε αρχίζει με την έρευνα να «ξεκαθαρίζει» η οικοδομική ιστορία της Λάρισας και να βρίσκονται μνημεία και ενδείξεις όλων των προηγούμενων του 19ου αιώνα εποχών όπως: τα θεμέλια του ναού του Διός Λαρισαίου και της Αθηνάς Πολιάδος. Στην ερειπωμένη εκκλησία μέσα στο κάστρο έχει χρησιμοποιηθεί αρχαίο οικοδομικό υλικό [14].

Υπάρχουν δεξαμενές για αλλαγή του νερού των βροχών, η μία σκαλισμένη στο Βράχο. Το αρχαίο ιερό της Ήρας Ακραίας στη βορειοανατολική πλευρά του λόφου έχει πιθανώς τη θέση του μοναστηριού της Παναγίας Κατακεκρυμμένης ή του Βράχου. Σήμερα διαθέτουμε μία ευρεία βιβλιογραφία για τα κάστρα που ανήκουν χρονολογικά στις διάφορες εποχές στις οποίες ανήκαν τμήματα του φρουρίου Λάρισα. Μπορεί να αναπαρασταθεί το φρούριο στις διάφορες εποχές του και να εντοπισθούν καταστροφές που έγιναν όχι από τους πολιορκητές του, αλλά από σύγχρονους ανασκαφείς για την εύρεση παλαιοτέρων στρωμάτων[15].

Υπάρχει έτσι περιθώριο για επιδιορθώσεις, αναστηλώσεις και χρήση του χώρου που συγκινεί ιδιαίτερα τους Ευρωπαίους επισκέπτες οι οποίοι αναζητούν μνημεία που σχετίζονται με την ιστορία της Δύσης (Φράγκων, Σταυροφόρων – Βενετών). Αυτό συμβαίνει και λόγω της πλούσιας λογοτεχνίας που επικεντρώνεται στην ιστορία των κάστρων και απαρχή της είναι οι ιστορίες των ιπποτών, τροβαδούρων, σταυροφόρων όπως κυρίως διαδόθηκαν με τις μεσαιωνικές μυθιστορίες, ποιήματα και όσα αναβίωσαν με το ρομαντισμό στη λογοτεχνία των δυτικών κρατών [16] και της Ελλάδος.

Η σύγχρονη χρήση του φρουρίου της Πάτρας (εσωτερική αυλή) και της Κυλλήνης (Χλεμούτσι) για παραστάσεις είναι πόλος έλξεως τουριστικής, αλλά και τοπικών πολιτιστικών εκδηλώσεων. Ίσως με την αξιοποίηση των περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων[17] για τη Λάρισα και το Άργος, όπως έγινε με τα πιο πάνω κάστρα, αξιοποιηθούν και οι κόποι των ειδικών ερευνητών (ιστορικών, αρχαιολόγων, αρχιτεκτόνων) για την «ειρηνική» αντιμετώπιση του φρουρίου της Λάρισας. Ενός φρουρίου που ατενίζει από ψηλά την πανέμορφη γη της Αργολίδας ως σύμβολο της ιστορικής μνήμης της πόλεως του Άργους, την οποία υπηρετεί τα τελευταία 110 χρόνια ανελλιπώς ο ιστορικός της Σύλλογος «ΔΑΝΑΟΣ».

Γεώργιος Ντελόπουλος

Ιστορικός, Γλωσσολόγος, τ. ερευνητής Ακαδημίας Αθηνών.

ΑΝΔΡΙΑΝΤΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ( ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ )

 

 

 

 

 

 

 

Τα Δερβενάκια και συγκεκριμένα «η περιοχή των στενών των Δερβενακίων, από το σημείο του αγάλματος του Κολοκοτρώνη μέχρι την προς Νότον έξοδο των δύο στενωπών, όπου έγινε στις 26 Ιουλίου του 1822 η μάχη των Δερβενακίων» έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικός τόπος, με την ΥΑ 15184/3-10-1963 του ΥΠ.ΠΟ (ΦΕΚ 451/Β/14-10-1963).

Η νίκη των Ελλήνων στα στενά των Δερβενακίων, στις 26 Ιουλίου 1822, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης και οφείλεται στο στρατηγικό νου του Κολοκοτρώνη. Στον ιστορικό τόπο των Δερβενακίων έγινε η αποφασιστικής σημασίας μάχη ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους. Η καταστροφή του Δράμαλη και η νίκη των Ελλήνων έχει μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη των κατοίκων της περιοχής.

 

Η µάχη στα Δερβενάκια

Ο Δράμαλης έχει αναλάβει την καταστολή της Επανάστασης στην Πελοπόννησο. Συγκεντρώνοντας πολυάριθμο στρατό σκόρπισε τον πανικό και χωρίς ουσιαστική αντίσταση έφτασε στον Ισθμό.

Σύντομα έφτασε κοντά στο Αργος, και τα εφόδια τελείωναν, ενώ το κάστρο Λάρισα του Αργους το υπερασπίζονταν λίγοι Ελληνες δίνοντας χρόνο στους επαναστατημένους να οργανωθούν. Για ακόμα μία φορά ο Κολοκοτρώνης απέδειξε τη στρατηγική του ευφυΐα καίγοντας τα σπαρτά της πεδιάδας προκειμένου να αναγκάσει τον Δράμαλη να υποχωρήσει. Πράγματι ξεκίνησε την υποχώρηση και ο Κολοκοτρώνης αντιλαμβανόμενος την κίνησή του, τοποθετεί ένα μικρό σώμα στα στενά των Δερβενακίων. Στις 26 Ιουλίου του 1822 στα στενά των Δερβενακίων και κοντά στα χωριά Αγιος Γεώργιος και Αγιος Σώστης, ο Δράμαλης έχασε συνολικά περίπου 5.000 άνδρες. Καταβεβλημένος κατέφυγε στην Κόρινθο όπου και πέθανε, ενώ ο Κολοκοτρώνης έγινε αρχιστράτηγος και άρχισε να συμμετέχει ενεργά στην πολιτική.

Σήμερα στον λόφο κοντά στον Αγιο Σώστη υπάρχει το άγαλμα του Κολοκοτρώνη του οποίου η ανέγερση έγινε το 1938.

ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΣ ( ΑΡΧΑΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΣ )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Ακροκόρινθος, αυτό το φυσικό Μνημείο, από τότε που κάτω από την επιβλητική του προστασία πρωτοδημιουργήθηκε ένας μικρός οικισμός κοντά στον Ακροκόρινθο, η Εφύρα, ο οποίος στη συνέχεια εξελίχθηκε στην πάμπλουτη και περήφανη Κόρινθο, ήταν το φυσικό σημάδι της ύπαρξης της πόλης, και οχυρώθηκε κατά υποδειγματικό τρόπο, αποτελώντας το σημαντικότερο οχυρωματικό έργο της περιοχής από την αρχαιότητα ως τα νεώτερα χρόνια. Οι επιβλητικές του οχυρώσεις θεμελιώθηκαν στα μυκηναϊκά χρόνια και απέκτησαν μεγαλοπρέπεια μεταξύ του 7ου-6ου π.Χ. αιώνα., όταν η δυναστεία των Κυψελιδών (Κύψελος, Περίανδρος κλπ) έφθασε την Κόρινθο στο απόγειο της ακμής της. Το κάστρο του Ακροκορίνθου, σε όλη τη ύπαρξη του ήταν άπαρτο. Με τα 574μ. υψόμετρο, την άγρια μεγαλοπρέπειά του και το μοναδικό δώρο της φύσης (ή του θεού Ασωπού στον Σίσυφο) την πηγή της Άνω Πειρήνης, αντιστάθηκε σε κάθε εχθρό που θέλησε να καταλάβει το «Άστρο των Άστρων», τον «Παντεπόπτη και Κλειδοκράτορα της Πελοποννήσου», το «Κάστρον φοβερόν, το κάλλιον της Ρωμανίας». Είναι το μεγαλύτερο κάστρο της Ελλάδας και ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης.

Σήμερα, η είσοδος του κάστρου είναι από τα δυτικά, όπου καταλήγει ο σύγχρονος δρόμος, αλλά κατά τους προϊστορικούς χρόνους η είσοδος ήταν από την βορειοδυτική πλευρά. Στη συνέχεια, μέσα στον περίβολο των τειχών χτίστηκε ο περίφημος ναός της ένοπλης Αφροδίτης, όπου οι ιέρειες της θεάς ασκούσαν την ιερή πορνεία. Ο Ακροκόρινθος αποτελούσε την Ακρόπολη της Κορίνθου – εκεί χρωστά τ΄ όνομά του από το συνδυασμό των λέξεων Άκρο και Κόρινθος- και οχυρώθηκε με εξαιρετική επιμέλεια. Αριστερά της 1^ης Πύλης και δεξιά διακρίνονται τμήματα του τείχους των κλασικών χρόνων της αρχαιότητας και ακριβώς πάνω τους οι προσθήκες της βυζαντινής εποχής, της Φραγκοκρατίας, της ενετοκρατίας και της τουρκοκρατίας.

Η 1^ηπύλη, όπως και οι άλλες δύο αποτελούν τυπικά δείγματα φράγκικης, φρουριακής αρχιτεκτονικής. Η 2^η πύλη όμως δεν είναι εξ’ ολοκλήρου φράγκικη κατασκευή, αλλά βελτίωση της βυζαντινής πύλης του 9^ου – 10^ου μΧ αιώνα, γι’ αυτό η πύλη είναι διώροφη και ο 2^ος όροφος φέρει το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου (εθνόσημο της Βενετίας), ώστε να καταδείξει την ισχύ των νέων κυρίαρχων του κάστρου.

Οι 3 πύλες, πλαισιώνονται από 3 σειρές πανίσχυρων τειχών. Τα τείχη ακολουθούν πολυγωνική διαδρομή, σύμφωνα με την φυσική γραμμή του βράχου και ενισχύονται από πύργους, προμαχώνες, επάλξεις με πολεμίστρες και κανονιοθυρίδες.

Το μέσο πάχος των τειχών είναι 2 μέτρα, το πάχος του στηθαίου κυμαίνεται ανάμεσα στους 60 και 70 πόντους με διαδοχικά ανοίγματα ύψους περί το 1,65.

Μετά την 3^η σειρά των τειχών, κατασκευασμένη πάνω στο κλασικό τείχος (δηλ. την βασική οχύρωση των αρχαίων χρόνων), απλώνεται ο χώρος όπου βρίσκονται τα ερείπια του Μεγαλόπρεπου Ναού της Αφροδίτης, ένα Τζαμί του 16^ου αιώνα, ένας Μιναρές, μία Δεξαμενή των Βυζαντινών χρόνων, η οποία πιθανόν είναι η Βυζαντινή Μητρόπολη που ισοπέδωσαν οι Ενετοί και τη μετέβαλαν σε δεξαμενή, ο Πύργος του Βιλλαρδουϊνου, η υπόγεια Άνω Πειρήνη Κρήνη (οι ντόπιοι την αποκαλούν Δραγονέρα) και η καλοδιατηρημένη ανατολική σειρά των τειχών.

Ο Ναός της Αφροδίτης είναι στο υψηλότερο σημείο του Ακροκορίνθου. Από κει μπορεί ο επισκέπτης να ατενίσει μία τεράστια περιοχή: Τον Κιθαιρώνα, τη Ζήρεια, το Παναχαϊκό, την Στερεά Ελλάδα, την πεδιάδα του Άργους, ολόκληρο τον Κορινθιακό, τον Σαρωνικό και όταν υπάρχει μεγάλη διαύγεια, διακρίνεται η Ακρόπολη των Αθηνών.

Λίγοι ασφόδελοι φυτρώνουν πάντα στο σημείο αυτό. Είναι πια η μόνη ανάμνηση από τις ολόδροσες ιέρειες της Αφροδίτης που για 700 περίπου χρόνια ατένιζαν τις πατρίδες τους από το ίδιο ακριβώς μέρος, από το μέρος που ήταν διάσημο σε ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο.

Αλλά η ιστορία του Ακροκορίνθου δεν περιορίζεται εδώ: Όντας υπερασπιστής της ελευθερίας το Κάστρο, είδε στιγμές ηρωισμού και αυτοθυσίας.

Το 1208, Άρχοντας του Κάστρου είναι ο Λέοντας Σγουρός. Μέχρι τότε έχει νικήσει τους Φράγκους εισβολείς, παρά το γεγονός ότι αυτοί κατά την 1^η πολιορκία του Κάστρου είχαν χτίσει ένα σωζόμενο έως σήμερα καστράκι ελέγχου (το Πεντεσκούφι) απέναντι από την είσοδο του Ακροκορίνθου. Τώρα όμως, τα τρόφιμα δεν επαρκούν. Ο Σγουρός, εγκαταλελειμμένος απ’ όλους, δένει τα μάτια του αγαπημένου του αλόγου, ανοίγει μία θύρα του τείχους πάνω στον γκρεμό, το σπιρουνίζει και περνά στην Ιστορία, ανυπότακτος στον κατακτητή.

Το Κάστρο περνά τώρα στα χέρια του Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Α΄ που το εμπιστεύεται στον ανιψιό του Θεόδωρο. Αυτός, μετά από πολιορκία 5 ετών, θα το παραδώσει στον Γουλιέλμο Βιλλεαρδουϊνο, που έτσι θα κατακτήσει ολόκληρη την Πελοπόννησο.

Τον 14^ο αιώνα, ο Ακροκόρινθος υποδέχεται στην αγκαλιά του ολόκληρο τον πληθυσμό της Κορίνθου και η πόλη ερημώνει για 3 αιώνες.

Το 1395, το Κάστρο πουλιέται από τον Φλωρεντινό Τραπεζίτη Νέριο Τόκκο στον Θεόδωρο Παλαιολόγο. Το 1397, ο Θεόδωρος το πουλά στους Ιωαννίτες Ιππότες της Μάλτας, φοβούμενος του Τούρκους, αλλά οι Ιωαννίτες του το ξαναεπιστρέφουν το 1404. Το 1458 καταλαμβάνεται από τον Μωάμεθ Β΄. Το 1687 καταλαμβάνεται από τους Ενετούς και το 1715 επανακαταλαμβάνεται από τους Τούρκους. Τότε ξεκινούν και οι καταστροφές των Μνημείων των Αρχαίων Κορινθίων, καθώς οι Τούρκοι προτίμησαν να εγκατασταθούν στο προνομιακό αυτό μέρος του λόφου με την εκπληκτική θέα. Εκεί θα χτιστεί και το Σεράϊ του Τούρκου Διοικητή (Μπέη). Ο πιο ονομαστός από αυτούς, ο Κιαμήλ-Μπέης, που θα είναι και ο τελευταίος Τούρκος Μπέης της Κορίνθου, σώρευσε έναν τεράστιο θησαυρό: 40.000 πουγκιά με χρυσά νομίσματα έδωσε η χήρα του στον Δράμαλη. Στις 14-1-1822 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ελευθερώνει τον Ακροκόρινθο, έχοντας στο χέρι του την γαλανόλευκη. Ήταν η πρώτη φορά στη νεώτερη ελληνική Ιστορία που κυμάτιζε η Ελληνική Σημαία και κυμάτιζε στον Ακροκόρινθο, μία από τις μεγάλες, τις βαθιά συγκινητικές στιγμές της ιστορίας μας, δέθηκε μαζί του.

ΚΑΤΩ ΣΟΥΛΙ ( Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ )

ΑΝΑΚΛΑΣΤΗΡΑΣ ΣΗΜΑΤΟΣ

Ότι έχει απομείνει από της βάσεις των κεραιών. Αυτό βλέπουμε και στης τρεις τελευταίες φωτογραφίες που είναι από το GOOGLE EARTH. Τα σημεία που είναι άσπρα, δηλαδή οι κύκλοι είναι τα μέρη που βρισκόντουσαν οι κεραίες. Αν κάποιος πάει και τις δει από κοντά θα αντικρίσει τις βάσεις των κεραιών σκουριασμένες και σπασμένες και σε μια κυκλική απόσταση των δέκα ίσως και παραπάνω μέτρων δεν θα βρει καθόλου βλάστηση. Τα άσπρα κυκλικά σημάδια στο GOOGLE EARTH αυτό μας δείχνουν, όλη η περιοχή είναι καταπράσινη, μόνο στα συγκεκριμένα σημεία δεν υπάρχει τίποτα παρά μοναχά χώμα. Στην παραπάνω φωτογραφία είναι μια σπασμένη σκουριασμένη βάση, με το που την έπιασα στα χέρια μου για να δω το βάρος της και να ελέγξω το πόσο επηρεασμένη είναι από την ακτινοβολία, έγινε κομμάτια. μέταλλο με τόσο βάρος δεν μπορεί μέσα σε 25 χρόνια να γίνει θρύψαλα. Πάντως κάναμε και το πείραμα με την πυξίδα, με μια πρισματική και μια πυξίδα πλαστική κουμπί. η πρισματική μας έδωσε λάθος τον βορρά ενώ η πλαστική μας έδωσε τον αληθινό βορρά. Παρακάτω σας δίνω θέματα που έχουν να κάνουν με το Κάτω Σούλι, την Αμερικανική Βάση και γενικά με όλη την περιοχή. τα κείμενα είναι από διάφορα BLOGS & SITES και ελπίζω να τα βρείτε ενδιαφέρων. Γ.Λ.

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ

Οκτώ περίπου χιλιόμετρα μακριά από την κορυφή της Πεντέλης,στους πρόποδες του βουνού,ανατολικά και δίπλα ακριβώς στην θάλασσα βρίσκετα η Νέα Μάκρη.Εδώ ακριβώς ,πάνω στο αποξηραμένο έλος της Μπρεζίζας της πεδιάδας του Μαραθώνα,σε μιά έκταση μεταξύ της λεωφόρου Μαραθώνος και της θάλασσας ,διάλεξαν για έναν παράξενο λόγο οι Αμερικανοί να κτίσουν το 1953 την ισχυρότατη βάση τηλεπικοινωνιών,η οποία μέχρι το 1990 παρακολουθούσε κάθε μορφής τηλεπικοινωνία μέχρι και πέραν της Μέσης Ανατολής.Μετά την τοποθέτηση στο διάστημα δορυφόρων τελευταίας τεχνολογίας,οι οποίοι ανέλαβαν το έργο της και της λειτουργίας του συστήματος HAARP, δεν υπήρχε λογος υπάρξεως της και έκλεισε.

Αλλά για ποιόν λόγο επέλεξαν αυτή την περιοχή ? Στο εξαντλημένο και δυσεύρετο τώρα βιβλίο "Έλληνες πράκτορες της CIA και της KGB" (ντοκουμέντα από το ανέκδοτο αρχείο του πρώην Αμερικανού Πρέσβη στην Αθήνα Χένρι Τάσκα καιτου σταθμάρχη της CIA Τομ Καραμπεσίνη 1965-1975) αναφέρεται η ύπαρξη ενός μοναδικού μαγνητικού διαύλου ή τούνελ στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Ν.Μάκρης και Πεταλιών, στον Ευβοϊκό κόλπο ,με το στόμιο του ακριβώς στην θέση της βάσης.

Στο βιβλίο αυτό αναφέρεται ότι η Γη παρουσιάζει δύο κατηγορίες μαγνητικών φαινομένων.Η πρώτη είναι εξωτερική και συμβαίνει στην Μαγνητόσφαιρα της Γης (πχ ζώνες Van Allen) και είναι υπεύθυνη για τις βιολογικές μεταβολές.Η δεύτερη κατηγορία είναι εσωτερική και αναπτύσσεται στο εσωτερικό του πλανήτη μας.

Σ'αυτήν ακριβώς την δεύτερη κατηγορία ανήκει το "Μαγνητικό τούνελ" ή "Μάτι"που είναι ένας υποθετικός σωλήνας με διάμετρο από μερικές εκατοντάδες μέτρα μεχρι μερικά χλμ,που ξεκινάει από ένα σημείο της Γης και καταλήγει σε κάποιο άλλο σημείο της επιφανείας της,συνήθως στην "πίσω πλευρά".Μέσα στο μαγνητικό αυτό τούνελ κινείται συνεχώς ένα κύμα με "ασύλληπτη ενέργεια".Αποτέλεσμα της μαγνητικής διαταραχής μέσα σ'αυτό το τούνελ είναι τα ιδιαίτερα έντονα μαγνητικά φαινόμενα που παρουσιάζονται στα δύο στόμια του,δηλαδή στην "είσοδο" και στην "έξοδο".

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του βιβλίου που προανέφερα,οι μαγνητικές διαταραχές που προκαλεί το τούνελ έχουν άμεση επίπτωση και στο φαινόμενο της παλίρροιας που παρατηρείται στο στενό του Ευρίπου στην περιοχή της παλαιάς γέφυρας της Χαλκίδας,σε συνδυασμό βέβαια με τη βαρυτική παλιρροϊκή δράση της Σελήνης.( Η φυσιολογική ροή του ρεύματος προς μια κατεύθυνση διαρκεί έξι ώρες. Αμέσως μετά ακολουθεί ένα διάστημα δέκα περίπου λεπτών, όπου τα νερά παραμένουν στάσιμα. Μετά αλλάζουν κατεύθυνση και κινούνται εντελώς αντίθετα για διάρκεια επίσης έξι ωρών).

Ένα τέτοιο μαγνητικό τούνελ είναι πάρα πολύ χρήσιμο για τη...δωρεάν επικοινωνία των περιοχών των δύο στομίων του,μέσω της μαγνητικής ενέργειας που μετακινείται συνεχώς ανάμεσα στα άκρα του,στην οποία μπορούν να "φορτωθούν"κατάλληλα ηλεκτρομαγνητικά κύματα για να μεταφερθούν από την μία άκρη του τούνελ στην άλλη.Η μαγνητική αυτή ενέργεια δεν είναι παρά ένα αντίστοιχο τελλουρικό ρεύμα που συνδέει τις δύο περιοχές.(Τα τελλουρικά ρεύματα προκαλούνται κυρίως από αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ηλιακού ανέμου και της μαγνητόσφαιρας ή της ηλιακής ακτινοβολίας με την ιονόσφαιρα.Συνδέονται με τις μαγνητικές καταιγίδες και βρίσκονται στην μπάντα συχνοτήτων τωμ κυμάτων ELF.Έχουν συσχετισθεί επίσης με τις "Γραμμές Ley" και άλλα παραφυσικά φαινόμενα ).

Τα "Μαγνητικά Τούνελ" αποκαλύπτονται σχετικά εύκολα. Αν δηλαδή σε ένα τόπο υπάρχει έντονη μαγνητική δραστηριότητα, εκεί βρίσκεται το άκρο κάποιου "Μαγνητικού Τούνελ". Σ' αυτό το άκρο "φορτώνεται" μια απλή κωδικοποιημένη συχνότητα και "ανιχνεύεται" η απόληξη του, δηλαδή το άλλο άκρο του "Μαγνητικού Τούνελ".
Αυτό γίνεται με τη βοήθεια του υπάρχοντος δικτύου ραντάρ ή και με ιπτάμενα ραντάρ, τα γνωστά AWACKS.Όταν ανακαλυφθεί το "τέλος" του "Μαγνητικού Τούνελ" και τυχαίνει να βρίσκεται σε συμμαχικό έδαφος, είναι εκμεταλλεύσιμο με ένα ραντάρ (δέκτη - λήπτη). Και αν είναι πολύ σημαντικό, με μεγάλη χωρητικότητα και ισχυρή ενέργεια, γίνεται πολύτιμη στρατιωτική βάση τύπου Νέας Μάκρης.

Ένας λοιπόν μαγνητικός δίαυλος στην μορφή ενός τελλουρικού ρεύματος θα αποτελούσε ένα φυσικό υπόγειο αγωγό κυμάτων ELF και επομένως ήταν εύλογο να πειραματισθούν οι Αμερικανοί με αυτόν,μέσω των υπογείων σπηλαίων της Πεντέλης για να εκμεταλλευτούν τις φυσικές δυνατότητες της περιοχής.Όπως ανέφερα στο άρθρο μου "Τα μυστήρια της Πεντέλης",η Πεντέλη αποτελείται από τρία στρώματα πετρομάτων.Ένα ανώτερο και ένα κατώτερο στρώμα μαρμάρου και μεταξύ τους ένα στρώμα αγώγιμου "γραφιτικού σχιστολίθου" που μπορεί να παίξει το ρόλο κεραίας πολλών χιλιομέτρων που χρειαζονται τα κύματα ELF.

Όπως είπαμε η μία άκρη του σπάνιου αυτού μαγνητικού τούνελ βρίσκεται στο θαλάσσιο χώρο μπροστά ακριβώς από τη βάση της Ν.Μάκρης.Αλλά πού βρίσκεται η άλλη άκρη του στην "πίσω πλευρά"της Γης ?

Η απάντηση είναι αποστομωτική: Στην πολιτεία ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ των ΗΠΑ και μάλιστα στο LANGLEY !!! Τι βρίσκεται στο LANGLEY ?
Μα η έδρα της CIA !!!!!!!!!!

Έτσι λοιπόν οι Αμερικανοί εκμεταλλεύτηκαν το σπάνιο αυτό φαινόμενο για την ανέξοδη ασφαλή και ταχεία μεταφορά των πληροφοριών που συνέλεγαν,αφού δεν υπήρχε δυνατότητα να μπεί κανένας άλλος με φυσικό ή τεχνικό τρόπο μέσα σ'αυτό το μαγνητικό τούνελ.Όλες λοιπόν οι απόρρητες πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ για την περιοχή ευθύνης της βάσης,συγκεντρώνονταν στην Ν.Μάκρη και από εκεί ταξίδευαν δωρεάν και με απόλυτη ασφάλεια προς την έδρα της CIA και το Πεντάγωνo !!!!

Αξίζει πάντως να σημειώσουμε ότι όντως στην περιοχή της Βιρτζίνια στο άλλο άκρο του τούνελ,παρατηρούνται έντονες μαγνητικές διαταραχές !!!Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι οι πρώτες δοκιμές του προγράμματος ELF του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού έγιναν στην Βόρεια Καρολίνα και στη Βιρτζίνια.

Μην ξεχνάμε και τις "συμπτώσεις" της λειτουργίας το 1958 της υπόγειας βάσης του Πολεμικού Ναυτικού στα Βριλήσσια και του Μαγνητικού Παρατηρητηρίου της Πεντέλης.Επίσης από το 1972 υπήρχε σταθμός RADAR και επικοινωνιών του ΝΑΤΟ,όπως λεγόταν,στην κορυφή της Πεντέλης,με οκτώ πιάτα στραμμένα σε τέσσερεις διαφορετικές κατευθύνσεις,ο οποίος συνεργάζετο με την βάση της Ν.Μάκρης και την βάση του Πολεμικού Ναυτικού.Μετά το κλείσιμο της βάσης έπαψε να υφίσταται.

Εκτός της κύριας βάσης της Ν.Μάκρης υπήρχε στην περιοχή και μία άλλη μικρή βάση των Αμερικανών ,εκτάσεως πέντε στρεμμάτων,την οποία πολλοί λίγοι ξέρουν. Η βάση αυτή ήταν κοντά στο χωριό Κάτω Σούλι του Μαραθώνα (αρχαία Τρικόρινθος),ανατολικά του σημερινού κωπηλατοδρομίου,μέσα στο υπάρχον έλος!!!! Θα δούμε αργότερα τι σκοπό είχε αυτή !!!

Δεν τελειώσαμε με την βάση της Ν.Μάκρης !!! Έχουμε να πούμε και άλλα,αλλά πρώτα θα μιλήσουμε για την ιδιομορφία της πεδιάδας του Μαραθώνα,στο άκρον της οποίας υπήρχε η Αμερικανική βάση και η μικρή βάση του Κάτω Σουλίου.

Η ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΠΕΔΙΑΔΑΣ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Παγκοσμίως γνωστή η πεδιάδα αυτή από την πρώτη μάχη των Περσικών πολέμων που έγινε τον Αύγουστο του 490 πΧ.μεταξύ Αθηναίων και Περσών.

Τι ιδιομορφία κρύβει λοιπόν αυτή η ιστορική πεδιάδα ?

Είναι ο μεγαλύτερος φυσικός ηλεκτρικός πυκνώτης του κόσμου !!!!

Ας θυμηθούμε τι είναι και τι κάνει ένας πυκνωτής.Ένας πυκνωτής δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα σύστημα δύο αγώγιμων πλακών(οπλισμοί) μεταξύ των οποίων παρεμβάλλεται ένα μονωτικό ή διηλεκτρικό όπως λέγεται στην επίσημη ορολογία.Η βασική ικανότητα ενός πυκνωτή είναι ότι μπορεί να αποθηκεύει ηλεκτρικά φορτία.Η ικανότητα αυτή -η χωρητικότητα του-είναι ανάλογη της επιφανείας των αγωγίμων πλακών και αντιστρόφως ανάλογη της μεταξύς τους απόστασης.Έτσι λοιπόν όσο μικρότερο είναι το πάχος του μη αγώγιμου μονωτικού,τόσο μεγαλύτερα είναι τα ηλεκτρικά φορτία που μπορεί να αποθηκεύσει.Αν τώρα βραχυκυκλώσουμε τους δύο οπλισμούς του πυκνωτή,αυτός στιγμιαίως(μέσα σε χιλιοστά του δευτερολέπτου) εκφορτίζεται δίνοντας ,σε αυτό το πολύ μικρό χρόνο όλο το φορτίο του,δημιουργώντας έτσι ηλεκτρομαγνητικά πεδία αναλόγου μεγέθους με αυτόν.Πυκνωτές έχουν όλες οι ηλεκτρονικές συσκευές.

Η πεδιάδα του Μαραθώνα από την αρχαιότητα και μέχρι και σήμερα,είχε έλη !! Στα έλη φύτρωναν πολλά υδρόβια φυτά ,με επικρατέστερα τους Ολόσχοινους,κοινώς Βούρλα.Όταν αυτά μαραθούν,πέφτουν στο νερό και σαπίζουν.Τα σάπια φύλλα κατακάθονται στη συνέχεια στον πυθμένα του έλους σχηματίζοντας αρχικά ένα ελαιώδες υπόστρωμα.Με το πέρασμα του χρόνου το πάχος αυτού του υποστρώματος αυξάνεται και γίνεται σαν μιά ξερή πίσσα.

Εκείνο που διαφοροποιεί το έλος του Μαραθώνα από τα άλλα έλη του κόσμου είναι η ύπαρξη ενός διπλού υδροφόρου ορίζοντα.Ο πρώτος είναι σχεδόν επιφανειακός.Σε πολλά σημεία σε βάθος σχεδόν ενός μέτρου και άνωθεν του μονωτικού απο τα βούρλα(ξερή πίσσα), συναντάται νερό,που χρησιμοποιείται κυρίως για πότισμα.Προχωρώντας ένα γεωτρύπανο σε μεγαλύτερο βάθος και κάτω ακριβώς από το στρώμα των βούρλων,συναντά δεύτερο υδροφόρο ορίζοντα με αφθονότερο και καθαρότερο νερό.Να λοιπόν ο πυκνωτής.Το μη αγώγιμο υλικό είναι το στρώμα των σαν πισσα σαπισμένων βούρλων και τα δύο αγώγιμα υλικά οι δύο υδροφόροι ορίζοντες !!!

Ο πυκνωτής αυτός έχει μέγεθος 60-70 τετραγωνικών χιλιομέτρων !!! Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε την τεράστια χωρητικότητα του και τα τεράστια ηλεκτρικά φορτία που μπορεί αυτός να αποθηκεύσει ή ακόμα τα τεράστια ρεύματα που μπορεί να δώσει κατά την στιγμιαία εκφόρτιση του ή τα τεράστια μαγνητικά πεδία που μπορούν αυτά να δημιουργήσουν.Εδώ όμως πρέπει να επισημάνουμε ότι ένας πυκνωτής με στοιχεία από νερό θα είχε αμελητέα έως μηδαμινή απόδοση σε εργαστήριο.Το φαινόμενο που περιγράφουμε υλοποιείται λόγω της τεράστιας έκτασης των "στοιχείων του πυκνωτή",που στην περίπτωσή μας είναι υδροφόροι ορίζοντες της τάξης των 6χ10 χλμ.

Ένα άλλο σημαντικό φαινόμενο που παρατηρείται στην πεδιάδα είναι ότι αν μία κεραία τηλεπικοινωνιών συνδεθεί με τον κάτω υδροφόρο ορίζοντα της πεδιάδας αυξάνονται κατά πολύ οι δυνατότητες της στην εκπομπή και λήψη σημάτων,άρα η πεδιάδα του Μαραθώνα λειτουργεί σαν μία τεράστια κατοπτρική κεραία !!!

Ένα ακόμη παράξενο φαινόμενο είναι η επιβεβαιωμένη και ξαφνική ενίσχυση των τηλεπικοινωνιών των αεροπλάνων όταν αυτά περνούν από πάνω της.

Τι μυστικά κρύβει λοιπόν αυτή η παγκοσμίως γνωστή ιστορική πεδιάδα ?Σίγουρα δεν είναι ένας συνηθισμένος τόπος.Στον χώρο αυτό αναπτύσσονται δυνάμεις που δεν παρατηρούνται σε άλλα μέρη του πλανήτη μας,εκτός από το Τρίγωνο των Βερμούδων και το Τρίγωνο του Διαβόλου στην θάλασσα της Ιαπωνίας.

Οι παραδοξότητες της πεδιάδας του Μαραθώνα αφορούν κυρίως τις ισχυρές μαγνητικές διαταραχές,τις παράξενες δονήσεις αντικειμένων και διάφορα περίεργα επικοινωνιακά φαινόμενα.

Επίσης η πεδιάδα δείχνει να επηρεάζεται από τον μαγνητικό δίαυλο της Ν.Μάκρης,του οποίου το στόμιο πρέπει να φτάνει μέχρι τον αρχαίο Μαραθώνα (ο σημερινός παραλιακός οικισμός ανατολικά του Τύμβου των Μαραθωνομάχων).

Όλα τα παραπάνω έχουν ερευνηθεί λεπτομερώς με όργανα,απο τον ερευνητή-συγγραφέα μηχανικό Σπύρο Ασλάνη ο οποίος έχει γράψει και σχετικό βιβλίο.

ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ

Με ποιό τρόπο θα μπορούσε τώρα να φορτισθεί αυτός ο τεράστιος φυσικός πυκνωτής με τα τεράστια φορτία που μπορεί να αποθηκεύσει?Η απάντηση είναι μέσω των φυσικών κεραυνών που μεταφέρουν τεράστια φορτία στο έδαφος.Αν κάποιος όμως ήθελε να κάνει πειράματα με την χωρητικότητα της πεδιάδας δεν θα περίμενε φυσικά πότε θα πέσει κεραυνός για να την φορτίσει! Η φόρτιση θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει με τεχνητά μέσα,χρησιμοποιώντας τεράστιες γεννήτριες,συστοιχίες τρανζίστορ ισχύος και τεράστιες ανορθωτικές διατάξεις,διοχετεύοντας το ρεύμα στούς δύο υδροφόρους ορίζοντες όχι για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου (msec),αλλά για κάποιες ώρες,ακόμα και μέρες.

Όπως προανέφερα,εκτός την κύρια βάση της Ν.Μάκρης,υπήρχε και μία δεύτερη μικρή βάση κοντά στο χωριό Κάτω Σούλι και μάλιστα πάνω από έλος.Γιατί οι Αμερικανοί επέλεξαν αυτό το μέρος?

Απέναντι από αυτή τη δεύτερη βάση και επάνω σε στερεό έδαφος είχαν κατασκευάσει τέσσερα κτήρια μέσα στα οποία υπήρχαν τεράστιες ηλεκτρογεννήτριες των οποίων η συνολική ισχύ ήταν πολλές χιλιάδες κιλοβάτ !!!(Φωτο)Αυτές οι γεννήτριες είχαν η κάθε μία από ένα ορθογώνιο πηνίο διαμέτρου 2,5-3,5μ. Τι ήθελαν λοιπόν εκεί αυτές οι γεννήτριες που μπορούσαν να ηλεκτροδοτήσουν μια πόλη τουλάχιστον 50.000 κατοίκων? (Υπ'οψη οτι και οι δύο βάσεις ηλεκτροδοτούντο από την ΔΕΗ).

Απλούστατα φόρτιζαν τον φυσικο πυκνωτή,δηλαδη την πεδιάδα του Μαραθώνα !!!

Επίσης στην μικρή αυτή βάση υπήρχαν περίεργες πυραμιδοειδείς κεραίες <Δέλτα-Τ> όπως ονομαζόντουσαν.Τέτοιες κεραίες είχε και η βάση Modauk στο Long Island της Αμερικής στην οποία γινόντουσαν πειράματα χωροχρόνου.

Αν κάποιος ήθελε να κάνει πειράματα με τον χωροχρόνο και να δημιουργούσε μια πύλη προς μία άλλη εποχή θα επέλεγε ακριβώς αυτόν τον χώρο. Θα χρησιμοποιούσε τέσσερεις πανίσχυρες γεννήτριες οι οποίες θα φόρτωναν επί μέρες με θετικά και αρνητικά ιόντα τους υδροφόρους ορίζοντες. Κατόπιν οι τρεις από τις τέσσερις γεννήτριες θα υποστήριζαν τα πηνία που το κολοσσιαίο μαγνητικό πεδίο που θα δημιουργούσανε θα απορροφούσε οτιδήποτε τρισδιάστατο βρισκότανε μέσα τους. Όταν το πεδίο θα είχε φτάσει στο μέγιστο, τότε η τέταρτη και μεγαλύτερη γεννήτρια, μαζί με την εκφόρτιση του φυσικού πυκνωτή της πεδιάδας, θα δημιουργούσε τον τέταρτο και ποιο δυνατό παλμό. Αυτός με την σειρά του θα δημιουργούσε την «σκουληκότρυπα» όπως την ονόμαζε ο Αινστάϊν που θα εκτόξευε διαμέσου της σε ένα άλλο πεδίο, σε μια άλλη χωροχρονική κατάσταση οτιδήποτε τρισδιάστατο υπήρχε μέσα στα άλλα τρία πηνία. Ο τέταρτος παλμός δηλαδή θα δημιουργούσε τον χρόνο της μετάβασης.

Αυτό το οτιδήποτε τρισδιάστατο θα μπορούσε να ήταν ένας στρατιώτης, ένα όπλο θανατηφόρων ακτίνων Λέιζερ, ή και τα δύο μαζί και πολλά άλλα . Αυτά τα τερατώδη πεδία δεν απορροφούν μόνο ότι είναι μεταλλικό, απορροφούν τα πάντα.(θεωρία των ενοποιημένων πεδίων του Αινστάϊν).

Όσοι είχαν μείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα στην πεδιάδα του Μαραθώνα,την εποχή της λειτουργίας των δύο βάσεων,είχαν παρατηρήσει ότι μερικές φορές ο χώρος εταράσσετο από απρόσμενα μπουμπουνιτά,χωρίς να υπάρχουν σύννεφα βροχής.Επίσης πολλές φορές ακούγονταν σε ανύποπτους χρόνους διάφοροι παράξενοι ήχοι στην ατμόσφαιρα,σαν υπόκωφα "γκάπ".Σύμφωνα με τον ερευνητή -συγγραφέα Σπ.Ασλάνη και τα δύο αυτά φαινόμενα οφείλονταν στην συνδυασμένη λειτουργία των τεσσάρων γεννητριών,με τα τέσσερα ορθογώνια πηνία τους και τα τεράστια πεδία που αυτά δημιουργούσαν.

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Στο σημείο αυτό,για να καταλάβουμε στη συνέχεια τι έγινε, θα κάνουμε μία παρένθεση για αναφερθούμε σε ένα άλλο πείραμα που έγινε στις ΗΠΑ.Το περίφημο "ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ" !!! Κάποια σχέση έχει με τον Μαραθώνα !!!!

Το 1943 διεξήχθει στο λιμάνι της Φιλαδέλφειας των ΗΠΑ ένα πείραμα,το οποίο έχει καταγραφεί στην ιστορία ως το πολυσυζητημένο "ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ".Το πείραμα αυτό ήταν το πρώτο μέρος του "προγράμματος ΜΟDAUK"που ασχολείτο με πειράματα στρέβλωσις του χωροχρόνου.Το Μοdauk είναι μία υπόγεια βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στο Lοng Island των ΗΠΑ.

Το πείραμα έγινε σε δύο φάσεις.Η πρώτη στις 23 Ιουλίου 1943 και η δεύτερη και σπουδαιότερη στις 12 Αυγούστου 1943.Λέγεται ότι έγινε και άλλη μία τον Οκτώβριο του ιδίου έτους.

Στο μέρος αυτό είχαν επικεντρωθεί όλες οι επιστημονικές προσπάθειες της εποχής με στόχο τη δημιουργία μιάς χρονοπύλης, βάση της θεωρίας των ενοποιημένων πεδίων του Αϊνστάϊν.Στο πείραμα αυτό πρωταγωνιστής ήταν το νεότευκτο Αντιτορπιλικό ELDRIDGE (ναυπήγησης 1943) το οποίο κατά την διάρκεια της δεύτερης φάσης του πειράματος εξαφανίσθηκε για ένα χρονικό διάστημα από το λιμάνι της Φιλαδέλφειας και ενεφανίσθει στο λιμάνι του Νorfolk της Virginia,σε απόσταση 350 χλμ.Στη συνέχεια το πλοίο επανεμφανίσθηκε στην αρχική του θέση στο λιμάνι της Φιλαδέλφειας.Όλο αυτό το γεγονός διήρκεσε περίπου τρείς ώρες,κατά την διάρκεια των οποίων δεν μπορεί κανείς να μας πεί με βεβαιότητα τι συνέβη.Ο κανονικός πλούς θα απαιτούσε περίπου 24 ώρες για την κάλυψη της συγκεκριμένης απόστασης.

Βεβαίως το Αμερικάνικο Ναυτικό ουδέποτε παρεδέχθει ότι έχει γίνει τέτοιο πείραμα !!! Αλλά ποιός τους πιστεύει,άλλωστε αυτά τα πράγματα δεν λέγονται επισήμως !!!

Για το πείραμα εφαρμοσθηκαν οι θεωρίες των Nicola Tesla,Albert Einstein και John Von Neumann,αλλά τα αποτελέσματα ήταν μη αναμενόμενα και εισήγαγαν τους δημιουργούς του πειράματος σε πρωτόγνωρους νόμους της φυσικής.

Τι έκαναν ? Τοποθέτησαν μέσα στο πλοίο τεράστιες ηλεκτρογεννήτριες και τέσσερα μεγάλα πηνία σε στεγανά σημεία κατά μήκος όλου του πλοίου,τοποθετημένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε το μαγνητικό πεδίο του ενός σχημάτιζε ορθή γωνία με το μαγνητικό πεδίο του άλλου.Στα δυο άκρα κάθε πηνίου έδωσαν τάση,δηλαδή ηλεκτρικό ρεύμα,εκατομμυρίων Volt και επειδή οι συνήθεις γεννήτριες δεν φτάνουν σε τόσο υψηλά βολτάζ,ενίσχυσαν το ρεύμα με ειδικές ηλεκτρονικές λυχνίες.Έτσι έφθασαν κοντά στα ρεύματα που αποδίδουν οι κεραυνοί.Τα τρία πηνία δημιούργησαν τα τρία πεδία που διέπουν τις τρείς διαστάσεις του χώρου(μήκος,πλάτος,ύψος),ενώ το τέταρτο δημιούργησε μια παλμική εκπομπή και στα τρία πεδία,που προσδιόριζε τον χρόνο της μετάβασης.Έτσι όταν τους διοχέτευσαν το ρεύμα, δημιουργήθηκε τεράστιο και πρωτόγνωρο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο,που στην αρχή σαν ομίχλη,πήρε ένα πρασινωπό χρώμα.(Τι έγραψα παραπάνω ? Ότι τέσσερα τεράστια πηνία είχαν τοποθετηθεί μέσα στα κτήρια με τις ηλεκτρογεννήτριες της βάσης του Κάτω Σουλίου).

Ένα τόσο μεγάλο μαγνητικό πεδίο δεν απορροφά μόνο σιδερένια αντικείμενα.Απορροφά τα πάντα.Έτσι λόγω των τεσσάρων πηνίων δημιουργήθηκε πύλη στον χρόνο.Το πλοίο εξαφανίσθηκε,όταν το τεράστιο μαγνητικό πεδίο που δημιουργήθηκε δίπλωσε τον χώρο και τον χρόνο γύρω του.

Εκτός από το λιμάνι του Norfolk της Virginia,κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει που αλλού και σε ποιές άλλες χρονολογίες μπορεί το πλοίο να εμφανίσθηκε.Οι χρονολογίες αυτές μπορούσαν να ήταν και στο μέλλον και στο παρελθόν !!!Υπόψη ότι όταν έγινε το πείραμα υπήρχε εθελοντικό πλήρωμα μέσα στο πλοίο το οποίο ομως αγνοούσε τι πείραμα θα εγίνετο.Κυκλοφορούν φήμες ότι πολλοί πέθαναν κατά την διάρκεια του πειράματος,άλλοι τρελάθηκαν και άλλοι απέκτησαν ιδιότητες αποσυμπήνωσης και πέρναγαν μέσα από τοίχους.Το Αμερικάνικό Ναυτικό αλλοίωσε όλα τα έγγραφα του πλοίου ώστε να μην φαίνεται το τι διεξήχθει.Μάλιστα το 1982 γυρίστηκε ταινία με τίτλο"ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ",αλλά οι αρμόδιες αμερικανικές αρχές απαγόρευαν επί δύο χρόνια την προβολή της και παζάρευαν με την κινηματογραφική εταιρεία που την γύρισε,το περιεχόμενο της.Τελικά προεβλήθει το 1984.

Το Αμερικανικό Ναυτικό είχε 70 πλοία αυτού του τύπου(κλάσης Cannon).Το ELDRIDGE στις 15 Ιανουαρίου του 1951 μεταβιβάζεται στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό μαζί με άλλα τρία του ιδίου τύπου και παίρνει την ονομασία "ΛΕΩΝ".Τα άλλα τρία ήταν ο "ΑΕΤΟΣ" ο "ΠΑΝΘΗΡ" και ο "ΙΕΡΑΞ",γνωστά σαν τα τέσσερα "θηρία".Το ΛΕΩΝ έγινε ακόμη πιο διάσημο γιατί σ'αυτό γυρίστηκε η πασίγνωστη ταινία "Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ" !!!

Αλλά γιατί αυτό το τόσο περίεργο,λόγω του πειράματος ,πλοίο δόθηκε στο Ελληνικό Ναυτικό ? Απλούστατα για να συνεχίσει το αρχικό πείραμα σε συνάρτηση με την ιδιομορφια της πεδιάδας του Μαραθώνα και το μεγάλο μαγνητικό ρεύμα που ξεκινούσε από την βάση της Ν.Μάκρης. Kαι όλα αυτά βέβαια εν αγνοία του Ελληνικού Ναυτικού και των Ελληνικών Κυβερνήσεων !!!Να σημειωθεί επίσης ότι, όταν μας παραδόθηκε ήταν μόνο οκτώ ετών και είχε χρησιμοποιηθεί από το Ναυτικό των ΗΠΑ μόνον 33 μήνες.Υπήρχαν και παλαιότερα του πλοία του ιδίου τύπου και δεν συνηθίζεται να παρέχονται από τις ΗΠΑ για βοήθεια σε άλλα κράτη πλοία σχετικά καινούργια,εκτός αν υπάρχουν ιδιαίτεροι λόγοι !!!

Το Αντιτορπιλικό(Α/Τ) "ΛΕΩΝ" υπηρέτησε στο Ελληνικό Ναυτικό 40 χρόνια,δηλαδή μέχρι το 1991,οπότε παροπλίσθηκε και τελικά στο τέλος της δεκαετίας οδηγήθηκε προς διάλυση.Πριν όμως οδηγηθεί για διάλυση ,ήρθε στην Ελλάδα κλιμάκιο Αμερικανών,οι οποίοι αφαίρεσαν διάφορα εξαρτήματα τα οποία πήραν μαζί τους,ιδίως από μία περιοχή του πλοίου η οποία όλα αυτά τα χρόνια ήταν ερμητικά κλεισμένη με οξυγονοκόλληση.Από τα άλλα δύο (ΠΑΝΘΗΡ και ΙΕΡΑΞ) ουδέν ααφαιρέθει,ενώ το Α/Τ ΑΕΤΟΣ παραχωρήθηκε στην Αμερικανική " Ένωση Ναυτικών Αντιτορπιλικών Συνοδείας" (βετεράνοι που υπηρέτησαν σε αυτού του τύπου πλοία),μεταφέρθηκε στην Αμερική,επανήλθε στην κατάσταση που ήταν κατά τον Β'ΠΠ, ξαναέλαβε το αρχικό του όνομα (USS Slater DE-766) και σήμερα βρίσκεται, σαν μουσείο,στον ποταμό Hudson στην πόλη Albany, πρωτεύουσα της πολιτείας της Νέας Υόρκης.(Φωτο)

Κατά της διάρκεια της υπηρεσίας του Α/Τ ΛΕΩΝ στο Ελληνικό Ναυτικό,σωρεία ανεξηγήτων φαινομένων παρουσιάζοντο στο πλοίο.Πυξίδες ,ραντάρ και άλλες συσκευές ξαφνικά και χωρίς αιτία τρελαινόντουσαν και έδειχναν άλλα αντί άλλων,καθως επίσης ακούγοντο κατά διαστήματα ανεξήγητοι θόρυβοι και τριγμοί.Μάλιστα μία φορά σε άσκηση του στόλου λέγεται ότι είχε χαθεί για δύο ημέρες από τα άλλα πλοία.Επίσης ήταν το μοναδικό πλοίο του Στόλου που δεν παιρνούσε ποτέ διαδικασία απομαγνητισμου.Αυτά τα ξέρω από προσωπικές μαρτυρίες Αξ/κων και ναυτών που υπηρέτησαν στο πλοίο


Η θεωρία των ενοποιημένων πεδίων του Αινστάϊν καθώς και οι θεωρίες του μεγάλου επιστήμονα Τέσλα,κάλλιστα λοιπόν θα μπορούσαν να έχουν εφαρμογή στην περιοχή Πεντέλη-Μαραθώνα,λόγω των μοναδικών ιδιομορφιών που παρουσίαζε και ήταν η πλέον κατάλληλη,ίσως και παγκοσμίως.Οι Αμερικανοί γνωρίζοντας όλα αυτά, επέλεξαν την περιοχή για την βάση τους,ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν τα πειράματα τους στον χωροχρόνο.Αυτό θα ήταν ένα ισχυρό κίνητρο για να χαρίσεις ένα τέτοιο πλοίο σε μία φίλη και σύμμαχο χώρα.Δεν είχε σημασία μετά την παράδοση του πλοίου στην Ελλάδα ,αν το πλήρωμα και τα στελέχη του ήταν Έλληνες και όχι Αμερικανοί.Το πλοίο ποτέ δεν έκοψε τον ομφάλιο λώρο του με την μαμά-Αμερική,καθώς ήταν υποχρεωμένο στα πλαίσια του ΝΑΤΟ να ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα ασκήσεων,ενεργειών και συντήρησις.

Στα χρόνια λειτουργίας των δύο βάσεων στην περιοχή του Μαραθώνα,το προσωπικό τους είχε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει πειράματα όχι μόνο του τύπου της Φιλαδέλφειας,αλλά και άλλα,όπως μαγνητικούς κινητήρες,συσκευές και εφαρμογές αντιβαρύτητας και ηλεκτροβαρύτητας και εφαρμογές πολλών ακόμα θεωριών που ανακαλύφθηκαν μετά το 1943.

Και οι δύο βάσεις,Ν.Μάκρης και Κάτω Σουλίου που μεσουρανούσαν εκείνη την εποχή,ήταν μεν φανερές,η λειτουργία τους όμως ήταν μυστική.Επισήμως ήταν τηλεπικοινωνιακές !!!

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Ας αφήσουμε τώρα για λίγο τα μυστήρια της Πεντέλης και τις ιδιομορφίες της πεδιάδας του Μαραθώνα και ας μεταφερθούμε πίσω κατά 2502 περίπου χρόνια,το έτος 490 πΧ με την τωρινή βέβαια αρίθμηση, στις 17 Σεπτεμβρίου του οποίου διεξήχθη η πρώτη μάχη των Ελληνοπερσικών πολέμων,η "Μητέρα όλων των Μαχών",η περίφημη "ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ" μεταξύ Αθηναίων και Περσών κατά την οποία εδοξάσθηκαν τα Ελληνικά όπλα (Αθηναίοι και Πλαταιείς).

Ας θυμηθούμε εν συντομία,τα ιστορικά γεγονότα:

Το 500πΧ οι Ελληνικές Ιωνικές πόλεις της Μ.Ασίας επαναστάτησαν κατά της Περσικής κατοχής τους και ζήτησαν την βοήθεια των Ελλήνων.Ανταποκρίθηκαν η Αθήνα με 20 τριήρεις με στρατό(170 άτομα καθε τριήρη) και η μικρή πόλη της Έυβοιας Ερέτρια με 5 τριήρεις.Στην αρχή σημείωσαν επιτυχίες,αλλά στο τέλος ηττήθηκαν από τον πολυάριθμο Περσικό στρατό.

Με τον τρόπο αυτό έδωσαν την αφορμή που επιζητούσε ο βασιλιάς της Περσίας Δαρείος ο Α'να εισβάλει στην Ελλάδα και να ανοίξει τον δρόμο του προς την Ευρώπη.
Έτσι το 492πΧ απέστειλε με πλοία στρατιωτική δύναμη υπό τον Στρατηγό Μαρδόνιο εναντίον της Ελλάδας,η οποία όμως λόγω σφοδρής θαλασσοταραχής στην περιοχή της χερσονήσου του Άθω της Χαλκιδικής κατεστράφει κατά το μεγαλύτερο μέρος και τα εναπομείνοντα πλοία αναγκάσθηκαν να επιστρέψουν.Έτσι απέτυχε το όλο εγχείρημα.

Το 490πΧ ο Δαρείος αποστέλει νέα δύναμη υπό τον Στρατηγό Δάτη και τον Ναύαρχο Αρταφέρνη με 600 τριήρεις και βοηθητικά πλοία,με 100.000 στρατό(πεζικό και ιππικό) για την κατάληψη και τιμωρία της Αθήνας,της Ερέτριας που είχαν βοηθήσει τους Ίωνες και της Νάξου που τους ώθησε να επαναστατήσουν κατά των Περσών.Η δύναμη αυτή αφού κατέστρεψε πρώτα την Νάξο, αποβιβάστηκε κατ'αρχάς στην περιοχή της Ερέτριας,η οποία μετά πολιορκία έξι ημερών κατελήφθει από προδοσία μιας μερίδος ευγενών-πολιτικών οι οποίοι άνοιξαν τις πύλες των τειχών και κυριεύθει(από τότε διαθέταμε προδότες πολιτικούς).

Εγκαταλείποντες την Ερέτρια,πήραν μαζί τους μεγάλο μέρος των κατοίκων για σκλάβους.Πριν αποβιβασθούν στον Μαραθώνα τους ξεφόρτωσαν από τα πλοία τους στην νησίδα "Αιγίλια" που βρίστεται εμπρός από τα σημερινά ΣΤΥΡΑ,τους οποίους ξαναπήραν κατά την αναχώρηση τους μετά την μάχη. Όταν επέστρεψαν στην Περσία τους πήγαν στον Δαρείο,ο οποίος τους χάρισε την ζωή και τους εγκατέστησε σε περιοχή ΒΑ της Βαβυλώνας στην σημερινή πόλη ΤΙΚΡΙΤ του ΙΡΑΚ,γεννέτηρα του Σαντάμ Χουσεϊν.

Στην συνέχεια,κατόπιν υποδείξεως του εξόριστου Αθηναίου πολιτικού-τυράννου Ιππία υιού του πρώην τυράννου της Αθήνας Πεισίστρατου που τους ακολουθούσε από την Περσία στην οποία είχε καταφύγει,αποβιβάσθησαν στην παραλία της πεδιάδος του Μαραθώνα (στον σημερινό Σχοινιά).

Προκειμένου να ανακοπεί η προέλαση των Περσών προς την Ευρώπη,ήταν απαραίτητη μία βέβαιη ήττα τους.Και μόνο ο Μαραθώνας μπορούσε να εξασφαλίσει αυτή την βέβαιη ήττα των Περσών.(Σημειώστε το αυτό γιατί στην συνέχεια του άρθρου θα σας χρειασθεί για να καταλάβετε κάτι το απίστευτο !!!)

Οι Αθηναίοι απέστειλαν τον αγγελιοφόρο Φειδιππίδη στην Σπάρτη για να ζητήσει βοήθεια,αλλά οι Σπαρτιάτες λόγω θρησκευτικής εορτής,δεν μπορούσαν άμεσα να προστρέξουν.Έτσι οι Αθηναίοι αποφάσισαν μόνοι τους να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες.Προς τούτο απέστειλαν στην πεδιάδα του Μαραθώνα 10.000 οπλίτες υπό την ηγεσία δέκα Στρατηγών,έναν από κάθε Φυλή (δήμο με σημερινή ορολογία).Ένας εκ των δέκα Στρατηγών ήταν ο Μιλτιάδης, ο οποίος ήταν πρώην κυβερνήτης της Αθηναϊκής και κατόπιν υπό Περσική κατοχή "Χερσονήσου" (σημερινά Δαρδανέλια-Ελλήσποντος) και επειδή είχε ακολουθήσει υποχρεωτικά τον Δαρείο κατά την εκστρατεία του στην Σκυθία (σημερινή Ρουμανία) γνώριζε πολύ καλά την τακτική των Περσών στο πεδίο της μάχης.

Επίσης οι Πλαταιείς,παραδοσιακοί σύμμαχοι των Αθηναίων,απέστειλαν δύναμη 1.000 οπλιτών.

Κάθε ημέρα κατά το έθιμο αναλάμβανε Αρχιστράτηγος ένας εκ των δέκα στρατηγών,αλλά όσοι συμφωνούσαν με το σχέδιο που είχε ο Μιλτιάδης του παραχωρούσαν την θέση τους.Ο Μιλτιάδης όμως επέλεξε να ενεργήσει την ημέρα που θα ήταν η δική του σειρά.Σ'αυτό βοήθησαν και οι πληροφορίες Ιώνων που υπηρετούσαν αναγκαστικά στο στρατό των Περσών,περί επιβιβάσεως του Περσικού Ιππικού στα μεταγωγικά πλοία.

Ο Μιλτιάδης,γνωρίζοντας τον τρόπο που παρατάσονταν και πολεμούσαν οι Πέρσες,εφάρμοσε μία νέα τακτική ,αποκλίνοντας εντελώς από την πατροπαράδοτη τακτική της Ελληνικής Φάλλαγγας που χρησιμοποιείτο μέχρι τότε.Η παράταξη και ο ελιγμός κατά την μάχη , που προέβλεπε το σχέδιο του Μιλτιάδη,καθιστούν την "Μάχη του Μαραθώνα" την "μητέρα όλων των μαχών" παγκοσμίως.Η μάχη αυτή έθεσε την βάση της τακτικής των ελιγμών στο πεδίο της μάχης ,την οποία βελτίωσαν στην συνέχεια οι Θηβαίοι και ο Μέγας Αλέξανδρος.Τακτική που χρησιμοποιείται σε γενικές γραμμές μέχρι και σήμερα και προβλέπει την κύκλωση του αντιπάλου.Είναι η πρώτη μάχη που διδάσκεται στις περισσότερες στρατιωτικές σχολές του κόσμου.

Λόγω της μεγάλης αριθμητικής διαφοράς των δύο αντιπάλων(11.000 Έλληνες,100.000 Πέρσες),ο Μιλτιάδης εξίσωσε το μέτωπο του με αυτό των Περσών,δημιουργώντας ένα ασθενές κέντρο με τις φυλές του Αριστείδη και του Θεμιστοκλή βάθους μόνον τεσσάρων ζυγών και δύο ενισχυμένες πτέρυγες δεξιά και αριστερά του κέντρου βάθους οκτώ ζυγών.

Βασικά ο ελιγμός προέβλεπε αρχική επίθεση με όλη την παράταξη σε φάλλαγγα και στην συνέχεια συντεταγμένη υποχώρηση του ασθενούς κέντρου και στροφή των δύο ισχυρών πτερύγων δεξιά,αριστερά και πίσω,αφού πρώτα είχαν απωθήσει τις απέναντι τους εχθρικές πτέρυγες.Σκοπός η κύκλωση του Περσικού κέντρου το οποίο θα νικούσε δήθεν, το υποχωρόν ασθενές Ελληνικό κέντρο.Υποψη ότι οι Πέρσες έθεταν στο κέντρο της παρατάξεως τους τα καλύτερα στρατεύματά τους !!!

Έτσι και έγινε και οι Πέρσες υπέστησαν οδυνηρή ήττα σε μία μάχη που κράτησε μόλις μιάμιση με δύο ώρες.

Η κυρίως μάχη έγινε στην περιοχή της πεδιάδας με την Ελληνική παράταξη στην περιοχή του γνωστού΄"ΤΥΜΒΟΥ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ"(Φωτο) όπου ετάφησαν οι 192 Αθηναίοι και των Περσών στην περιοχή του σημερινού κωπηλατοδρομίου-Κ.Σούλι.Στη συνέχεια οι Πέρσες υποχώρησαν πανικόβλητοι προς την σημερινή παραλία του Σχοινιά όπου και επιβιβάστηκαν στα πλοία τους,αφού προηγουμένως γύρω από αυτά διεξήχθει σκληρή μάχη και οι Αθηναίοι τους πήραν επτά πλοία.Στη συνέχεια ο Περσικός στόλος κατευθύνθει πρός το Φάληρο της Αθήνας,αλλά οι Αθηναίοι πρόλαβαν με σύντονον πορεία και παρά την κούρασή τους να φθάσουν πρώτοι και έτσι οι Πέρσες όταν αντίκρυσαν τις λάμπουσες από τον Ήλιο ασπίδες τους,δεν απετόλμησαν απόβαση και αναχώρησαν για την πατρίδα τους.

Απώλειες: Πέρσες νεκροί 6400,Έλληνες 192.

Την χαρμόσυνη είδηση της νίκης την έφερε στην Αθήνα ένας οπλίτης.Ο Ηρόδοτος δεν αναφέρει τίποτε γι'αυτό το θέμα.Όμως ο Πλούταρχος στο βιβλίο του <Πότερον Αθηναίοι..37γ) γράφει "Την είδηση της νίκης στη μάχη του Μαραθώνα ανήγγειλε,όπως διηγείται ο Ηρακλείδης από τον Πόντο,ο Θέρσιππος ο Ερχιεύς,οι περισσότεροι όμως λέγουν ότι ο οπλίτης Ευκλής έτρεξε με την πανοπλία του κάθιδρος από την μάχη και καθώς έφθασε στις πόρτες των αρχόντων της πόλης ,τόσο μόνο μπόρεσε να πει,"χαίρετε,χαίρομεν" και ευθύς ξεψύχησε".Προς τιμήν του μαραθονοδρόμου-αγγελιοφόρου οπλίτη(όποιος και αν ήταν) καθιερώθει από τους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες στη Αθήνα,το 1896, το αγώνισμα του "Μαραθωνίου δρόμου".

ΤΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ

Κατά την διάρκεια της μάχης συνέβησαν ορισμένα παράξενα φαινόμενα πού αναφέρουν οι δύο ιστορικοί της μάχης,ο Ηρόδοτος που έγραψε την ιστορία των Περσικών πολέμων 25 χρόνια μετά την ληξη τους και ο Παυσανίας αργότερα.

ΗΡΟΔΟΤΟΣ (βιβλίο ΣΤ' Ερατώ,παρ.117):
"Συνέβη δε κατά την μάχην και το εξής θαύμα.Κατά την διάρκεια της συγκρούσεως συνέβη κάτι πολύ παράξενο, ένας Αθηναίος στρατιώτης, ο Επίζηλος, γιός του Κουφαγόρα, ενώ πολεμούσε γενναία στήθος με στήθος ξαφνικά έχασε την όραση του και στα δύο του μάτια, παρόλο που δεν τον είχε ακουμπήσει τίποτα, ούτε δόρυ ούτε ξίφος ούτε βέλος τόξου". Συνεχίζοντας ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι:" Ο Επίζηλος διηγείται ότι είδε έναν μεγαλόσωμο οπλίτη που η γενειάδα του κάλυπτε ολόκληρη την ασπίδα του, και ότι αυτό το φάντασμα κρατούσε στα χέρια του ένα πολύ φωτεινό όπλο! Πέρασε ακριβώς δίπλα του, σκοτώνοντας τον παραστάτη του και Πέρσες αντιπάλους και αυτή η σκήνη ήταν η τελευταία που είδε ο Επίζηλος γιατί από κάποια υπερβολική λάμψη, τυφλώθηκε"!!!

Επίσης Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το σύνθημα να διακόψουν οι Πέρσες την μάχη και να επιβιβασθούν στα πλοία με σκοπό να κατευθυνθούν στο Φάληρο,εδώθει από μια ασπίδα η οποία ανυψώθει στην κορυφή της Πεντέλης, με την ανάκλαση των ακτίνων του ηλίου που έπεφταν επάνω της.Λέγεται ότι αυτή την ασπίδα την ανύψωσαν οπαδοί του Ιππία της Αλκμεωνίδος φυλής,αλλά ο Ηροδοτος δεν πιστεύει ότι το έκαναν αυτοί και κλείνει λέγοντας "Πράγματι τούτον έγινεν,ποίος όμως ανύψωσε την ασπίδα,δεν δύναμαι να είπω περισσότερα" !!!(Σημειώστε το αυτό γιατί θα μας χρειασθεί στη συνέχεια).

ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ (βιβλίο Αττικά,παρ.15:3 ):
Ο Παυσανίας μας προσφέρει μία παραστατική εικόνα της μάχης και γράφει οτι οι Αθηναίοι είδαν Τον Θησέα να βγαίνει μέσα από την γη.Επίσης ο ημίθεος Ηρακλής λαμβάνει μέρος στην μάχη και η θεά Αθηνά,παίρνει μέρος σ'αυτήν πάνοπλη οδηγώντας ένα άρμα με τέσσερα άλογα.Ακόμα στο πλευρό των Αθηναίων ήταν ο τραγοπόδαρος θεός Πάνας,ο οποίος μαζί με τους ακολούθους του Πανίσκους,σκόρπισαν τον τρόμο και τον πανικό στους Πέρσες.

Λέει επίσης πως έτυχε να είναι παρών στη μάχη ένας άνδρας με αγροτική εμφάνιση και καπέλο, σκοτώνοντας πολλούς από τους ξένους με την εχέτλη,ο οποίος στη συνέχεια εξαφανίστηκε.Μετά την μάχη οι Αθηναίοι ρώτησαν το μαντείο των Δελφών,ποιός ήταν ο άγνωστος οπλίτης που με το όπλο αυτό σκότωνε τους Πέρσες.Ο θεός απλά τους έδωσε την εντολή να τον τιμήσουν ως τον ήρωα "ΕΧΕΤΛΑΙΟ".

Εχέτλη στα αρχαία ονομαζόταν η κυρτή λαβή του αρότρου.Άρα το όπλο που κρατούσε ο άγνωστος ήταν κάτι διαφορετικό από τα υπάρχοντα και έμοιαζε με λαβή αρότρου !!!
Όπως περιγράφει ο Παυσανίας,οι Αθηναίοι είχαν αποτυπώσει εικαστικά όλα τα σπουδαία γι'αυτούς γεγονότα στην "Ποικίλη Στοά".
Δεν υπάρχει σήμερα και βρισκόταν στην αρχαία αγορά στο σημερινό Μοναστηράκι βόρεια της γραμμής του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου,στο σημείο που βρίσκεται σήμερα η εκκλησία του Αγίου Φιλίππου.Ένας από τους πίνακες της στοάς,που έγινε περί το 460πΧ απεικόνιζε την μάχη του Μαραθώνα και μεταξύ των άλλων και τον ήρωα Εχετλαίο να σκοτώνει με το περίεργο όπλο του Πέρσες.Επίσης στον πίνακα υπήρχαν,ο Θησέας,ο Ηρακλής,η Αθηνά με το άρμα της και ο Πάνας με τους πανίσκους.(Φωτο).

Εκείνο που κάνει εντύπωση στους παλαιούς και σύγχρονους ιστορικούς,δεν είναι τόσο η δυσανάλογη δύναμη του 1 προς 10,μεταξύ των δύο αντιπάλων,αλλά ο δυσανάλογος αριθμός των νεκρών και μάλιστα σε μία μάχη διαρκείας δύο ωρών περίπου.Παρότι οι Πέρσες διέθεταν και μεγάλο αριθμό τοξοτών,που στερούντο οι Αθηναίοι,ο αριθμός των νεκρών Ελλήνων είναι πολύ μικρός,ενώ των Περσών δυσανάλογα μεγάλος.Δηλαδή αναλογικά κάθε Αθηναίος έπρεπε να αντιμετωπίζει δέκα Πέρσες και να σκοτώνει το 0,64 και για να το στρογγυλέψουμε,έναν περίπου Πέρση και κάθε 529 Πέρσες να σκοτώνουν έναν Αθηναίο !!!Και όλα αυτά σε διάρκεια δύο ωρών.

Λίγο περίεργο δεν φαίνεται αυτό ???


ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΞΕΝΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ

Κάτι λοιπόν άλλο έπρεπε να έχει συμβεί !!! Ίσως κάποια έξωθεν βοήθεια !!!! Για να δούμε τι γράφει στο βιβλίο του "ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΣΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ" ο ερευνητής-συγγραφέας, μηχανικός Σπύρος Ασλάνης.

Το πρώτο παράξενο είναι από που ξεφύτρωσε ο Εχετλαίος.Είναι βέβαιο ότι δεν βρισκόταν από την αρχή στις τάξεις των Ελλήνων,γιατί αλλιώς δεν θα αναρωτιόντουσαν μετά την μάχη για την ταυτότητα του προσώπου που τους βοήθησε.Τον είδαν και άλλοι και αν τον γνώριζαν δεν θα χρειαζόταν να ρωτήσουν το μαντείο των Δελφών για την ταυτότητα του.Ούτε και ήταν μαζί με τους Πέρσες,γιατί αλλίώς δεν θα τους σκότωνε !!! Άλλωστε η τοιχογραφία της Ποικίλης στοάς τον παρουσίαζε να μάχεται στο πλευρό των Ελλήνων !!
Το παράξενο όπλο του Εχετλαίου δεν πετούσε βέλη,αλλά κάποιο είδος ακτίνας γι'αυτό (μάλλον από λάθος)τύφλωσε μόνιμα τον Επίζηλο και σκότωσε τον παραστάτη του.

Όπως είπαμε η παράταξη των Περσών βρισκόταν στην περιοχή που είναι το σημερινό κωπηλατοδρόμιο,άρα είχαν πίσω τους,σε κάποια απόσταση το έλος που σε κάποια άλλη εποχή εκεί βρισκόταν η Αμερικανική βάση του Κάτω Σουλίου με τις περίεργες γεννήτριες με τα τεράστια πηνία και τις περίεργες κεραίες.Ξαφνικά κατά την μάχη εμφανίζεται από την κατευθηνση αυτή ο Εχετλαίος,γιατί ο Επίζηλος τον είδε εμπρος του,κατά πρόσωπο,γι'αυτό και τυφλώθηκε.Φοράει αγροτικά ρούχα,καπέλο και έχει μακριά γενειάδα.Κρατάει ασπίδα,άρα από κάτι θέλει να προφυλαχθεί,όχι βέβαια από τα όπλα των δύο αντιπάλων.Στο άλλο χέρι έχει ένα όπλο μαζικής καταστροφής με εχέτλεια λαβή,δηλαδή στηρίζεται σε καρπό ,μπράτσο,αγκώνα.Τέτοιες λαβές έχουν συνήθως βαριά όπλα που μπορούν να στοχεύσουν με ακρίβεια.Το όπλο του Εχετλαίου θυμίζει πολύ το όπλο της ακτίνας θανάτου του Nicola Tesla,θυμίζει όπλο ΛΕΊΖΕΡ.

Οι Πέρσες υποχωρούν πανικόβλητοι προς τα πλοία βλέποντας την σφαγή που τους γίνεται από τους Έλληνες και τον Εχετλαίο.Συγχρόνως βλέπουν και Έλληνες θεούς και ημίθεους (πιθανώς ολογράμματα).Ξαφνικά ο Εχετλαίος εξαφανίζεται.Δεν τον ξαναείδαν οι Έλληνες για να τον ρωτήσουν ποιος είναι !!

Ο Αρχιστράτηγος Δάτης βλέπει μία λάμψη από την κορυφή της Πεντέληε,την εκλαμβάνει σαν σήμα των οπαδών του Ιππία και διατάζει άμεση επιβίβαση στα πλοία και αναχώρηση για το Φάληρο.Ίσως και να φοβήθηκε κάτι άλλο για να φύγει εσπευσμένα ενώ διαθέτει υπέρτερες δυνάμεις.Μάλλον η ταχύτητα που αποδεκατιζόταν ο στρατός του !!!

Η μάχη κράτησε περίπου μιάμιση με δύο ώρες.Το πως προκύπτει αυτό θα το δούμε μετά.Σε τόσο μικρό διάστημα θα ήταν αδύνατο οι Έλληνες όσο γενναία και αν πολέμησαν,από μονοι τους να έχουν ξεμπερδέψει με τους Πέρσες τόσο γρήγορα και μάλιστα με δυσανάλογες απώλειες,γεγονός που προκαλεί όπως προανέφερα την εντύπωση και απορία μέχρι σήμερα των περισσοτέρων ιστορικών και αναλυτών !!!!!

Στις 17 Σεπτεμβρίου του 490πΧ,ο ήλιος στην πεδιάδα του Μαραθώνα ανέτειλε στις 06:08 (εύκολα το βρίσκουμε με τα σημερινά πλανητάρια).Ο Μιλτιάδης διέταξε τον στρατό του,σύμφωνα με τον Ηρόδοτο,να λάβει παράταξη μάχης,όταν κατάλαβε ότι οι Πέρσες άρχισαν να επιβιβάζονται στα πλοία με σκοπό να αναχωρήσουν από τον Μαραθώνα (ήταν περίπου δέκα μέρες εκεί).Αυτό δεν μπορεί να έγινε πριν την ανατολή του ηλίου.Άρα οι δραστηριότητες τους ας υποθέσουμε ότι ξεκίνησαν με την ανατολή.Ας μην ξεχνάμε όμως ότι οι Πέρσες είχαν ρίξει τα πλοία στην θάλασσα και είχαν φορτώσει το Ιππικό τους στα ιππαγωγά πλοία.Μέσα λοιπόν σ'αυτό το χρονικό περιθώριο θα έπρεπε να αλλάξουν τις κινήσεις τους,να σταματήσουν την επιβίβαση και να παραταχθούν 100.000 στρατιώτες.

Άρα στην καλύτερη των περιπτώσεων η έναρξη της μάχης τοποθετείται στις 07:30.

Στις 09:00 με 09:30 η μάχη έχει τελειώσει.Αν υπολογίσουμε μισή ώρα για να ανασυγκροτήσει τον στρατό του ο Μιλτιάδης,έπρεπε γύρω στις 09:30 με 10:00 να έχει αναχωρήσει για ττην Αθήνα.Ο κουρασμένος στρατός των Ελλήνων χρειάζεται περίπου οκτώ ώρες να φθάσει στο ιερό του Ηρακλέους στις Κυνοσάργες(ΝΑ των Στυλών του Ολυμπίου Διός) μέσω Κηφισιάς.Άρα στην Αθήνα έφθασε γύρω στις 17:30 με 18:00, γιατί δύση ηλίου είχαμε στις 18:30 και οι Πέρσες όταν έφθασαν στο Φάληρο είδαν από μακριά τις ασπίδες των Ελλήνων να λάμπουν από τις ακτίνες του Ηλίου και έφυγαν.

Από όλα αυτά λοιπόν προκύπτει ότι η μάχη κράτησε μιάμιση με δύο ώρες,με 6400 Πέρσες νεκρούς και με 192 Έλληνες !!!

Ο ερευνητής Σπύρος Ασλάνης αναφέρει ότι πιθανώς...κάποιοι από το μέλλον έστειλαν τον Εχετλαίο στο 490πΧ την ημερομηνία και ώρα που διεξήγετο η μάχη,προκειμένου να διαμορφώσουν το αποτέλεσμα της υπέρ των Ελλήνων.Σ'αυτό βοήθησαν οι ιδιομορφίες της πεδιάδας του Μαραθώνα και οι εγκαταστάσεις των βάσεων που προαναφέρθησαν.

Η Περσία το 490 π.Χ. κατέχει σχεδόν την δύναμη και την αίγλη που κατέχει σήμερα η Αμερική. Μοναδική παραφωνία η μικρή Ελλάδα. Αν οι Πέρσες κατακτούσαν την Ελλάδα μετά δεν θα υπήρχε ουσιαστική αντίσταση, ούτε ουσιαστικός αντίπαλος στις επεκτατικές τους βλέψεις. Η Περσία την εποχή των Περσικών πολέμων ελέγχει σχεδόν τα τέσσερα πέμπτα του αρχαίου κόσμου και τείνει να μετατραπεί από υπερδύναμη σε παγκόσμια υπερδύναμη. Μοναδικός της και ουσιαστικός της αντίπαλος η Ελλάδα. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας θα προήλαυναν σχεδόν ανενόχλητοι και για την κατάκτηση ολόκληρης της Ευρώπης.
Αν οι Πέρσες είχαν κατακτήσει τότε όλο τον γνωστό κόσμο, σήμερα η πληθυσμιακή και πολιτιστική εικόνα της Ευρώπης θα ήταν δραματικά διαφοροποιημένη. Όλες οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ευρώπης και ειδικά της Ελλάδος θα πέφτανε σε χέρια Περσικά. Αυτό θα οδηγούσε σε μία παγκόσμια μονοκρατορία ολοκληρωτικού τύπου. Οι Πέρσες τότε αντιπροσώπευαν ότι αντιπροσωπεύουν για μας σήμερα οι λαοί του Μωαμεθανικού ή του Ισλαμικού τόξου αν προτιμάτε.
Αυτό δεν θα άρεσε καθόλου σε αυτούς που έμεναν απέναντι από τον Ατλαντικό Ωκεανό και ξέρετε πολύ καλά σε ποιους αναφέρομαι. Αυτό θα ήταν ένα ισχυρό κίνητρο για να έκαναν ότι έκαναν και να άλλαζαν τον ρου της ιστορίας.

Μην ξεχνάμε ότι η μεγαλύτερη ανάπτυξη του Ελληνικού πολιτισμού έγινε μετά την λήξη των Περσικών πολέμων το 479 πΧ.Ο πολιτισμός αυτός διεδόθει στην συνέχεια σε όλο το γνωστό κόσμο και ιδίως στην Ευρώπη στους αιώνες που ακολούθησαν.Θα υπήρχε λοιπόν αυτός ο μέχρι σήμερα πολιτισμός,αν η Ελλάδα είχε πάψει να υπάρχει λόγω των Περσών ?

Όπως ανεφέρθει πιο πάνω υπήρχε και η μικρή βάση του Κάτω Σουλίου.Την εποχή της ακμής της δεν μπορούσε να περάσει από την περιοχή της όχι άνθρωπος αλλά ούτε κουνούπι χωρίς πρώτα να έχει ελεχθεί. Η οδός Κωνσταντινουπόλεως που περνάει έξω από την βάση και συνδέει το Κάτω Σούλι με την λεωφόρο Σχοινιά ήταν κλειστός δρόμος με δίφρακτα και κανείς δεν μπορούσε να περάσει παρά μόνο το προσωπικό των βάσεων. Η φωτογράφηση ήταν αδύνατη λόγω κάποιων προστατευτικών μέτρων που είχαν αναπτύξει στην περιοχή οι Αμερικανοί.

Στην κορυφή του υψώματος της Δρακονέρας πίσω από αυτή την βάση,υπάρχει μέχρι και σήμερα μία παλαιά σκουριασμένη σιδερένια κατασκευή-πινακίδα (φωτό) σαν κι'αυτές που χρησιμοποιούνται για την τοποθέτηση διαφημιστικών γιγαντοαφισσών ιδίως στις εθνικές οδούς.Στο σημείο που βρίσκεται ήταν αδύνατον να είχαν τοποθετηθεί διαφημίσεις,γιατί κανείς δεν θα μπορούσε να τις διαβάσει ούτε και να τις δεί.Επίσης στο σημείο εκείνο δεν πηγαίνει ούτε δρόμος ούτε μονοπάτι για να μεταφερθούν σιδερένια υλικά,άρα πρέπει να μεταφέρθηκαν με ελικόπτερα !!!Άρα λοιπόν δεν είναι πινακίδα,αλλά ανακλαστήρας σήματος,ο οποίος μάλιστα είναι προσανατολισμένος προς την κορυφή της Πεντέλης.

Στην κορυφή της Πεντέλης όσο υπήρχε η Αμερικάνικη βάση ,υπήρχαν οκτώ κεραίες-πιάτα τηλεπικοινωνιών.Πιθανώς να υπήρχε και εκεί ανακλαστήρας.Γι'αυτό και ο Ηρόδοτος μας γράφει για την μυστηριώδη λάμψη από ασπίδα από την κορυφή της Πεντέλης για την ειδοποίηση του Περσών από οπαδούς του Ιππία.Βέβαια ο Ηρόδοτος γράφει ότι δεν πιστεύει να το έκαναν αυτοί και συνεχίζει λέγοντας"Πράγματι τούτον έγινεν,ποίος όμως ανύψωσε την ασπίδα δεν δύναμαι να είπω περισσότερα".Τι ήταν αυτό που δεν μπορούσε να πεί ?

Σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να είναι αντανάκλαση του Ήλιου πάνω σε μια χάλκινη ασπίδα της εποχής εκείνης,με την οποία θα στόχευαν την πεδιάδα,κρατώντας την μάλιστα στα χέρια έτσι ώστε η λάμψη της να πέσει στο σημείο που γινόταν η μάχη και συνάμα αυτή η λάμψη να ήταν τόσο δυνατή που να εντυπωσίαζε τόσο ώστε να σταματήσει η μάχη και να επιβιβασθούν οι Πέρσες στα πλοία για αναχώρηση.

Κατά τον Ασλάνη η λάμψη είχε σχέση ,με ηλεκτρική εκκένωση (φυσικός πυκνωτής της πεδιάδος)η οποία με την συνεργασία των πυραμιδοειδών κεραιών της βάσης του Κάτω Σουλίου και την μεγιστοποίηση της παραγόμενης ισχύος τους, μεταξύ του ανακλαστήρα της Δρακονέρας και κάποιου άλλου ανακλαστήρα στην κορυφή της Πεντέλης, δημιούργησε χρονοπύλη.Ίσως αυτή να ήταν που εξαφάνισε τον Εχετλαίο από το πεδίο της μάχης και τον επανέφερε στην εποχή μας.

Ο Εχετλαίος κάλλιστα θα μπορούσε να φέρει επάνω του σύστημα ασυρμάτου εντοπισμού!!!Διαφορετικά,πως χάθηκε έτσι απρόσμενα ένας τόσο εντυπωσιακός οπλίτης από τα μάτια των Ελλήνων που πιθανώς να τον αναζητούσαν για να του εκφράσουν την ευχαριστία τους για την βοήθεια που τους προσέφερε!!!Ότι τον είχαν δεί να μάχεται είναι σίγουρο,άλλως πως θα έστελναν πρεσβεία στο μαντείο των Δελφών για να ρωτήσουν γι'αυτόν ?

Με κάποιον παρόμοιο τρόπο θα τον είχαν στείλει στο παρελθόν.Δεν ήταν υποχρεωτικό να τον είχαν στείλει από τις βάσεις του Μαραθώνα.Μπορούσαν κάλλιστα από την βάση του Μodauk ή από κάπου αλλού.Σ'αυτού του είδους τα πειράματα με τον χώρο και τον χρόνο,οι αποστάσεις και τα ημερολογιακά έτη παύουν να υπάρχουν.

Ο Γ.Μπαλάνος στο βιβλίο του "Το αίνιγμα της Πεντέλης",γράφει πως στις 25 Σεπτεμβρίου 1980,δύο περίεργα ελικόπτερα έκαναν την εμφάνιση τους στην κορυφή της Πεντέλης.Στάθηκαν διαμετρικά σε αντίθετα σημεία και έμειναν εκεί αιωρούμενα.Στην συνέχεια κατέβασαν δύο ογκώδεις συσκευές με μεγάλους διπλούς φακούς και έμειναν εκεί περίπου δέκα λεπτά.Κατά τον Σ.Ασλάνη είναι πολύ πιθανή η συνεργασία των συσκευών αυτών με τον ανακλαστήρα της Δρακονέρας.Πιθανώς ήταν μέρος ενός σχεδίου το οποίο ήταν σε εξέλιξη !!! Άλωστε η περιοχή (Πεντέλη,Μαραθώνας) ήταν κατάλληλη για τέτοιου είδους παρεμβάσεις με τα μαγνητικά και χωροχρονικά παράδοξα της.

Η μάχη του Μαραθώνα έγινε όπως υποστηρίζουν οι Έλληνες ιστορικοί στις 17 Σεπτεμβρίου του 490.Σύμφωνα όμως με την μελέτη δύο Αμερικανών αστρονόμων,η μάχη έγινε στις 12 Αυγούστου του 490πΧ.Θυμάστε τι άλλο έγινε στις 12 Αυγούστου 1943 στην Αμερική? Το πείραμα της Φιλαδέλφειας.Επίσης στις 12 Αυγούστου 1983 τελείωσε επισήμως και το "Πρόγραμμα Modauk" στην ομώνυμη υπόγεια βάση του Long Island στην Αμερική,όταν πλέον ολοκληρώθηκαν οι εργασίες για μια πλήρως ελεγχόμενη χρονοπύλη.Λέγεται όμως ότι ανεπισήμως μέχρι και σήμερα συνεχίζεται η λειτουργία της!!!

Το κοντινό χρονικό διάστημα των ημερομηνιών της 12ης Αυγούστου,της 17ης Σεπτεμβρίου και τις 25 Σεπτεμβρίου,δείχνει ότι κάποιοι σ'αυτό περιδιάβαιναν τον χρόνο και τον χώρο !!!

Ποιοί ήταν αυτοί,πιστεύω ότι όλοι το καταλαβαίνετε !!!

Ξέρω ότι είναι αρκετά δύσκολο να γίνουν πιστευτά όλα αυτά, κι'εγω έχω αμφιβολίες,αλλά... οι ιδιομορφίες της περιοχής και η υπάρχουσα τεχνολογία ίσως το επέτρεψαν !!!

Στόν παρακάτω σύδεσμο υπάρχει σχετικό βίντεο με το πείραμα της Φιλαδέλφειας και την λειτουργία της βάσεως του Modauk.

http://www.youtube.com/watch?v=_EFLwml_wbY&feature=related

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Απ'όσα αναφέρθηκαν στο άρθρο αυτό βγαίνει το συμπέρασμα ότι τίποτε απ'ότι συμβαίνει στον κόσμο δεν είναι τυχαίο.Οι ισχυροί του πλανήτη μας,οι οποίοι καθοδηγούνται δυστυχώς από σκοτεινές δυνάμεις οι οποίες ρυθμίζουν την τύχη μας εδώ και 13.000 χρόνια,γνωρίζουν τα πάντα.Έτσι λοιπόν επιλέχθηκε η περιοχή του Μαραθώνα για την εγκατάσταση βάσεων.Δεν τους την επιλέξαμε εμείς ,αυτοί γνώριζαν και την επέλεξαν για να συνεχίσουν τα περίεργα,για μας βέβαια τους απλούς ανθρώπους,πειράματα τους.

Τα ταξίδια στον χωροχρόνο,είναι λίγο δύσκολο να τα καταλάβει ο απλός ανθρώπινος νους !!! Του φαίνονται τρελά,στον χώρο του φανταστικού,στον χώρο των παραμυθιών !!!Όμως μπορούν να γίνουν και δεν υπάρχει σ'αυτά παρελθόν,παρόν και μέλλον.Υπάρχει η άγνωστη στο ευρύ κοινό τεχνολογία.Πχ γνωρίζετε ότι υπάρχουν αεροπλάνα που μπορούν να περάσουν σε άλλη διάσταση του χωροχρόνου ? Είναι τα λεγόμενα "υπερδιαστατικά"TR-3B Astra"(ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΑ) που έχουν τριγωνικό σχήμα και πολλοί νομίζουν ότι είναι UFO !!!

Η θεωρία των "ενοποιημένων πεδίων" υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια,τις δε βάσεις της,τις έθεσαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι,όπως ο Αριστοτέλης και πολλοί άλλοι.Υποτίθεται οτι την τελειοποίησε ο Αϊνστάϊν,ο οποίος όμως είχε για καθηγητή του τον μεγάλο Έλληνα Θρακιώτη,Κων/ντίνο Καραθοδωρή,από τον οποίο επανειλλημένως του ζητούσε να του λύσει τις απορίες της παραπάνω θεωρίας που δεν καταλάβαινε (κατα τ'αλλα την ..επινόησε...αστεία πράγματα).Το επιστημονικό έργο του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή επεκτείνεται σε πολλούς τομείς των Μαθηματικών, της Φυσικής και της Αρχαιολογίας. Είχε σημαντικότατη συνεισφορά ιδιαίτερα στους τομέις της πραγματικής ανάλυσης, συναρτησιακής ανάλυσης και θεωρίας μέτρου και ολοκλήρωσης.Πόσοι όμως Έλληνες τον γνωρίζουν? Ελάχιστοι,ενώ ο Αϊνστάϊν είναι παγκοσμίως γνωστός !!!

Μπορεί λοιπόν το περιβόητο πείραμα της Φιλαδέλφειας,που ξεκίνησε το 1943 στην Αμερική,να ολοκληρώθηκε την δεκατία του 1980 στην Έλλάδα, εκμεταλευόμενοι οι Αμερικάνοι τις ιδιομορφύες της περιοχής Μαραθώνα-Πεντέλης και γι'αυτό τον λόγο να μας έδωσαν ένα σχεδόν αχρησιμοποίητο Αντιτορπιλλικό !!!

Όσο για την μάχη του Μαραθώνα και πιθανώς και την ναυμαχία της Σαλαμίνας(και εκεί υπήρξαν παράδοξα φαινόμενα),μπορεί και να έγινε η χωροχρονική επέμβαση,όσο απίστευτη και τολμηρή εκδοχή και αν μας φαίνετε,που οδήγησε τους Έλληνες στην αναχαίτηση της επεκτατικής πολιτικής της πανίσχυρης Περσικής αυτοκρατορίας του 5ου πΧ αιώνα της οποίας την χαριστική βολή, της την έδωσε δύο περίπου αιώνες μετά ο Μέγας Αλέξανδρος.

Αν πράγματι έτσι έγιναν τα πράγματα,δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να υποτιμήσουμε και να αγνοήσουμε την ανωτερότητα,την ανδρεία και γενικότερα την πολεμική αρετή των Ελλήνων σε όλες τις μάχες με τους Πέρσες.

Αδιαμφισβήτητα,είμαστε γενναίος λαός και αυτό το έχουμε αποδείξει όχι μόνο στον Μαραθώνα και στην Σαλαμίνα,αλλά σε πλήθος άλλων μαχών,από την αρχαιότητα μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν μας.Και πιστεύω ακράδαντα ότι και σήμερα συνεχίζουμε να είμαστε έτσι,παρότι πολλοί το αμφισβητούν.Αρκεί να μας δοθεί το έναυσμα για να ενεργοποιηθεί μέσα μας το Ελληνικό μας γονίδιο και τότε θα ξαναγίνουμε άξιοι των προγόνων μας !!!

Κλείνω αυτό το άρθρο πιστεύοντας ότι η αμφισβήτηση είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός μας,αλλά < αν δεν πιστεύεις κάτι,δεν μπορεί να πεί ότι δεν μπορεί να συμβεί> !!!

2/2/2012


ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΗΣ
ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ εα


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ


ΒΙΒΛΙΟ:ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΣΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ του συγγραφέα-ερευνητή ΣΠΥΡΟΥ ΑΣΛΑΝΗ.
ΒΙΒΛΙΟ:ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΗΣ CIA KAI KGB.ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΤΩΝ XEΝΡΙ ΤΑΣΚΑ-ΤΟΜ ΚΑΡΑΜΠΕΣΙΝΗ.
ΒΙΒΛΙΟ:ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ του συγγραφέα-ερευνητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΑΛΑΝΟΥ.
ΒΙΒΛΙΟ:ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ συγγραφεις ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΕΡΛΙΖ και ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΜΟΥΡ.
ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤ'"ΕΡΑΤΩ".
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΒΙΒΛΙΟ "ΠΟΤΕΡΟΝ ΑΘΗΝΑΙΟΙ".
ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ ΒΙΒΛΙΟ "ΑΤΤΙΚΑ".

http://perseasorion.blogspot.gr

Στην παρακάτω σελίδα μπορείτε να βρείτε επιπλέον ενδιαφέροντα θέματα με το δικό μάς

http://www.iranon.gr/PENTELI/PENTELI4eaddendum.htm

Η ΤΕΤΡΑΠΟΛΙΣ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Στην αρχαιότητα, ο Μαραθών περιελάμβανε τέσσερις δήμους, τον Μαραθώνα, την Οινόη, την Τρικόρυνθο της Αιαντίδος φυλής και την Προβάλινθο, που άνηκε στην Πανδιονίδα φυλή.

Και οι τέσσερις αποτελούσαν μία τοπική ένωση, την Τετράπολη. Τα όρια των δήμων δεν είναι σαφώς καθορισμένα. Ωστόσο, με βάση τις επιγραφές και τις φιλολογικές μαρτυρίες, μπορούμε να τους ορίσουμε σήμερεα μέσα στην ευρύτερη περιοχή του Μαραθώνα, που αρχίζει από τη Νέα Μάκρη και φθάνει ως την Οινόη και το Κάτω Σούλι.

Όσο για την προέλευση του Ονόματος του Μαραθώνα υπάρχουν διάφορες απόψεις. Σύμφωνα με τον ιστορικό συγγραφέα και φιλόσοφο του 4ου π.Χ αιώνα Δικαίαρχο, το όνομα έδωσε ο Μάραθος από την Αρκαδία, που εξεστράτευσε με τους Διόσκουρους στην Αττική, ενώ ο περιηγητής Παυσανίας αναφέρει ως επώνυμο τον ήρωα Μαραθώνα.

Πιθανότερη, πάντως , θεωρείται η προέλευση του ονόματος από το αρωματικό φυτό μάραθος, που και σήμερα ακόμη φύεται στον κάμπο του Μαραθώνα.

Ένας αρχαίος κωμικός. μάλιστα, ο Έρμιππος, το 425 π.Χ, υπαινίσσεται τη σχέση του φυτού με τον τόπο και γράφει χαρακτηριστικά ότι "οι άνθρωποι, διατηρώντας ευλαβικά την ανάμνηση του Μαραθώνα, όλοι βάζουν μάραθο στις αλμυρές ελιές" (ώστε ο Μαραθώνος το λοιπόν επ αγαθώ μεμνημένοι πάντες εμβάλλουσιν αεί μάραθον ες τας αλμάδας).

Κυρίαρχα στοιχεία στον κάμπο του Μαραθώνα είναι δύο έλη:

Το Μικρό Έλος της Μπρεξίζας στα βόρεια της παλαιάς αμερικανικής βάσης της Νέας Μάκρης και ΒΔ. της παραλίας του Σχινιά, καθώς και το Μεγάλο Έλος στα Β-ΒΔ της ακτής του Σχινιά. Η μεγάλη μάχη του 490 π.Χ έγινε στην περιοχή του Τύμβου, ανάμεσαη στα δύο έλη.

Η εύφορη πεδιάδα του Μαραθώνα ξεχωρίζε στην υπόλοιπη Αττική για την πλούσια βλάστηση. Ο Αριστοφάνης στους Όρνιθες, με τα λόγια του Έποπος (του τσαλαπετεινού) καλεί τα πουλιά από τους δροσερούς τόπους της γης και αποκαλεί τον Μαραθώνα μυριίχαρο λιβάδι (λειμώνα τ'ερόεντα Μαραθώνος).

Όπως και σήμερα, η πεδιάδα ήταν εξαιρετικά εύφορη, γεμάτη ελαιόδενδρα, τέμενος βαθύδενδρον ελαιοκόμου Μαραθώνος. Ένας τόπος με γεωμορφολογικά και άλλα στοιχεία που βοήθησαν στην ανάπτυξη της Τετραπόλεως των ιστορικών χρόνων.

Την παγκόσμια φήμη του, βεβαίως, ο Μαραθώνας απέκτησε με την φερώνυμη μάχη του 490 π.Χ και θα την κατέχει για πάντα.

Η μάχη του Μαραθώνα. Στην κοσμοϊστορική εκείνη μάχη oι Αθηναίοι πολέμησαν με επικεφαλής το Μιλτιάδη και οι Πέρσες με επικεφαλής το Δάτη και τον Αρταφέρνη. Στη μάχη νίκησαν οι Αθηναίοι.

Οι συνέπειες της ελληνικής νίκης. Οι Αθηναίοι μετά τη νίκη τους στο Μαραθώνα γνώρισαν βαθύτερα και πλατύτερα τις δυνατότητές τους και δεν άργησαν να κάνουν την πόλη τους μεγάλη στρατιωτική δύναμη της εποχής. Η μάχη του Μαραθώνα εξάλλου αποτελεί ορόσημο στην ιστορία της ανθρωπότητας, γιατί αποτελεί την πρώτη αποφασιστική σύγκρουση μεταξύ ελληνικού και ασιατικού πολιτισμού.

Ο Τύμβος των Πλαταιεών

Την ταφή των Πλαταιέων στο πεδίο της μάχης αναφέρει ο Παυσανίας (Ι 32,3) χρησιμοποιώντας την λέξη τάφος, όπως άλλωστε και για την ταφή των Αθηναίων:

"Στην πεδιάδα βρίσκεται τάφος των Αθηναίων.. άλλος τάφος είναι των Πλαταιέων και των δούλων" (..και ετέρος (τάφος) Πλαταιεύσι Βοιωτών και δούλοις).

Ο Σπυρίδων Μαρινάτος, ανασκάπτοντας 3χλμ δυτικά από τον Τύμβο ύψους περίπου 3 μέτρων, και τον ταύτισε με τον Τύμβο των Πλαταιέων με βάση τα ευρήματα, αλλά και τα ανθρωπολογικά κατάλοιπα. Αποκαλλύφθηκαν συνολικά ένδεκα ταφές, από τις οποίες οι δύο ήταν καύσεις. Όλοι ήταν άνδρες και μόνον ένα παιδί, ηλικίας 10 ετών.

Σήμερα ο νέο Δήμος Μαραθώνας με το νομοσχέδιο του "Καλλικράτη" απο την 1/1/2011 αποτελείται από τις περιοχές Νέα Μάκρη, τον Μαραθώνα, το Γραμματικό και τον Βαρνάβα. Είναι μία κατεξοχήν αγροτική περιοχή η οποία τροφοδοτεί την πρωτεύουσα της Αθήνας με κάθε είδους οπωροκηπευτικά είδη. Το οικονομικό κέντρο του Νέου Δήμου είναι πλέον η Νέα Μάκρη καθώς έχει γνωρίσει ταχύτατη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να έχει μετατραπεί σε αστικό κέντρο που εκτείνεται από την παραλία Νέας Μάκρης του κόλπου Μαραθώνα έως το βουνό του Διόνυσου. Το Γραμματικό είναι ένα πολύ όμορφο χωριό το οποίο έχει τον αρχαιολογικό χώρο της Ραμνούντα, και την πολύ όμορφη παραλία Σέσι, ενώ τα τελευταία χρόνια έγινε ιδιαίτερα γνωστό λόγω του αεροπορικού δυστυχήματος της Κυπριακής αεροπορικής εταιρείας "Ήλιος". Τέλος στο υψηλότερο σημείο της Αττικής δεσπόζει το χωριό του Βαρνάβα, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει ιδιαίτερα την ιστορική-πολιτιστική του ταυτότητα με την ίδρυση του Διαδραστικού Λαογραφικού Μουσείου Βαρνάβα, και Ευρωπαϊκού Μουσείου Άρτου, γεγονός το οποίο τους αποφέρει σε καθημερινή βάση εκατοντάδες επισκέψεις από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

http://e-marathon.gr