Ranger beads δημιουργία και τρόπος χρήσης.

Σήμερα θα σας δείξω πως μπορούμε να δημιουργήσουμε το δικό μας ranger beads μετρητή αποστάσεων και την χρήση λειτουργίας του.

Η κατασκευή είναι απλή και τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι αρτάνη και 13 χάντρες.

Παίρνουμε την αρτάνη και αφαιρούμε τα εσωτερικά νήματα της, στην συνέχεια κάνουμε κόμπο στις δυο άκρες.

Τοποθετούμε ένα νήμα στον εσωτερικό κύκλο της αρτάνης και το τραβάμε για να έρθει σε μια ευθεία με τον κόμπο.

Στην συνέχεια αρχίζουμε και περνάμε τις εννιά πρώτες χάντρες, μόλις περάσει και η τελευταία, αφήνουμε ένα μικρο κενό και κάνουμε άλλον ένα κόμπο.

Συνεχίζουμε τοποθετώντας και τις επόμενες τέσσερις χάντρες.

Εφόσον έχουμε τοποθετήσει και την τελευταία από τις τέσσερις χάντρες, αφήνουμε πάλι ένα μικρο κενό και κάνουμε τον τελευταίο κόμπο.

Αν θέλουμε, μπορούμε να του περάσουμε ένα μικρο καραμπινέρ για να το κρεμάμε στο σακίδιο η το παντελόνι μας.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ότι είδος χάντρας θέλουμε, αρκεί να μπορεί να περάσει από μέσα η αρτάνη.

θα σας εξηγήσω τον πιο απλό τρόπο χρήσης του για να μην μπερδευτείτε.

Κάθε μια από τις εννιά χάντρες είναι εκατό μέτρα.

Κάθε μια από τις τέσσερις χάντρες είναι ένα χιλιόμετρο.

Κάθε εκατό μέτρα που διανύουμε, τραβάμε προς τα κάτω μια χάντρα από τις εννιά.

Μόλις τελειώσουμε με την ένατη χάντρα, τραβάμε προς τα κάτω μια χάντρα από τις τέσσερις.

Επειδή ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του βηματισμό, καλό θα είναι να πάρετε μια μεζούρα και να μετρήσετε την απόσταση από το τέλος του παπουτσιού του αριστερού σας ποδιού με την μύτη του δεξιού σας. Η το αντίθετο ανάλογα με το πως βαδίζετε.

Το δικό μου βήμα για παράδειγμα είναι 0,91cm που αντιστοιχεί σε τρία πόδια.

Για να διανύσω εκατό μέτρα, θα πρέπει να μετρήσω 109 βήματα.

Τα εκατό μέτρα είναι 328 πόδια.

Κάντε την μαθηματική πράξη για να βρείτε το δικό σας αποτέλεσμα.

Άλλος ένας απλός τρόπος είναι να βάλετε στο κινητό σας ένα πρόγραμμα με βηματόμετρο, εκεί που σας ζητάει τα cm (personal information) του βηματισμού σας, βάλτε αυτά που έχετε καταγράψει με την μεζούρα και στην συνέχεια βαδίστε εκατό μέτρα.

Θα σας βγάλει ακριβώς πόσα βήματα έχετε κάνει.

Ένα αξιόλογο πρόγραμμα για αυτό τον σκοπό που δεν χάνει καθόλου, είναι το pedometer.

Θα μου πείτε τώρα ότι έχετε μαζί σας το gps η το smartphone σας, πιστέψτε με υπάρχουν σημεία στην χώρα μας που δεν πιάνει σήμα κανένα από τα δυο.

Επίσης το να βαδίζετε και να είστε συγκεντρωμένη στο ranger beads, χαλαρώνει το μυαλό αδειάζοντας το από διάφορες σκέψεις.

Εύκολο επίπεδο διαδρομής – 100 μετρά = 109 βήματα.

Δύσκολο επίπεδο διαδρομής – 100 μετρά = 119 βήματα (+10).

Απότομο έδαφος η λόφος – 100 μέτρα = 139 βήματα (+30).

Ο παραπάνω πίνακας έχει να κάνει με τον δικό μου βηματισμό και πάντα έχει μια μικρή απόκλιση όταν βαδίζω σε δύσκολο επίπεδο διαδρομής.

Σας τον αναφέρω διότι τα επιπλέον μέτρα ισχύουν για όλους.

Έλεγχος αδρεναλίνης.

Είτε κινδυνεύει η ζωή μας είτε όχι, όταν βρισκόμαστε σε μια κατάσταση επιβίωσης η πανικού, όταν έχουμε τα νεύρα μας με κάτι που μας έχει συμβεί, η όταν είμαστε στα πρόθυρα τσακωμού, καλό θα είναι να ελέγχουμε την αδρεναλίνη μας για να μην μας τύχει κάνα απρόοπτο.

Κάθε φορά που αισθανόμαστε να απειλούμαστε από κάποιον λόγο, αυτομάτως στέλνετε στο κυκλοφορικό μας σύστημα αδρεναλίνη, με αποτέλεσμα η καρδιά μας να χτυπάει πιο γρήγορα για να στείλει περισσότερο αίμα σε περιοχές του σώματος μας που το έχουν ανάγκη.

Οι περιοχές αυτές του σώματος μας είναι τα άκρα μας και οι μυς.

Η αναπνοή μας αυξάνει τα στάδια της και γίνεται όλο και πιο γρήγορη, οι κόρες των ματιών μας διαστέλλονται για να βλέπουμε ακόμα πιο καλύτερα, η αίσθηση του πόνου μειώνεται με πολλή γρήγορους ρυθμούς και η ακοή μας γίνεται τόσο ευαίσθητη, που αντιλαμβανόμαστε και το παραμικρό.

Ο εγκέφαλος μας από την στιγμή που θα συμβεί αυτό, αρχίζει και δεν σκέφτεται καθαρά με αποτέλεσμα να βρίσκετε σε επίθεση για να μετρίαση τον κίνδυνο.

Δεν μπορεί να διακρίνει τις ψυχολογικές από τις σωματικές απειλές, και τις δυο τις βλέπει ίδιες.

Για αυτό, καλό θα είναι να ελέγχουμε πάντα τον εαυτό μας για να μην μας συμβεί κάτι τέτοιο και να λύνουμε τα προβλήματα μας με ηρεμία και σωστό τρόπο σκέψης, είτε βρισκόμαστε σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, είτε επειδή ξυπνήσαμε με νεύρα.

Για όλα υπάρχει λύση, αρκεί να βρισκόμαστε σε ηρεμία για να μπορέσει ο εγκέφαλος μας να δουλέψει σωστά.

 

 

Ίχνη ζώων στο χιόνι.

Προσάναμμα από θρυμματισμένους κορμούς και κλαδιά πεύκων.

Ένας εύκολος τρόπος για να έχουμε φυσικό προσάναμμα για το τζάκι μας η αν μας χρειαστεί σε μια κατάσταση επιβίωσης, είναι η συλλογή σπασμένων κλαδιών από πεύκο.

Τα κλαδιά που θα μαζέψετε, καλό θα είναι να έχουν το πάχος του καρπού σας αν βέβαια έχετε μαζί σας τσεκούρι η μαχαίρι για να τα σχίσετε, και θα πρέπει να είναι χλωρά και όχι ξερά. 

Αν δεν διαθέτετε τα παραπάνω, μαζέψτε λεπτά κλαδιά ώστε να μπορέσετε να τα σπάσετε και να τα θρυμματίσετε με μια βαριά και αιχμηρή πέτρα η με ένα πυριτόλιθο η κερατόλιθο. 

Τα θρυμματισμένα κομμάτια που βλέπετε στις φωτογραφίες, είναι τεμαχισμένα με πυριτόλιθο. Επίσης οι πεσμένοι και σπασμένοι κορμοί πεύκων που βρίσκονται στα πρώτα στάδια νέκρωσης, είναι κατάλληλοι διότι σπάνε πιο εύκολα και κρύβουν μέσα τους αρκετή ρητίνη. 

Αν κάνετε μια βόλτα στο δάσος, υπάρχουν άπειρα σπασμένα τέτοια ξύλα που θα σας χρησιμεύσουν για αυτό τον σκοπό, τα περισσότερα σπάνε από την δύναμη του αέρα και είναι νωπά, θα το καταλάβετε από το σκούρο χρώμα που δημιουργεί η ρητίνη στο σπασμένο σημείο του ξύλου. 

Όσο πιο σκούρο είναι το χρώμα στο κομμένο μέρος, τόσο περισσότερη ρητίνη περιέχει στο εσωτερικό του. 

Στο επόμενο άρθρο θα μιλήσουμε για την δημιουργία φυσικού δαδιού (Fatwood).

Προσάναμμα από κάψουλες ενεργού άνθρακα

Μικρό κιτ επιβίωσης καθημερινής χρήσης.

Όλα τα μικρά κουτιά είναι κατάλληλα για το μικρο κιτ επιβίωσης καθημερινής χρήσης, αρκεί να μπορούν να τοποθετηθούν μέσα τους τα βασικά αντικείμενα.

Στην πρώτη φωτογραφία υπάρχουν πέντε διαφορετικά μικρά κουτιά, όλα τους είναι κατάλληλα για το μικρο κιτ που θα φτιάξουμε. 

Θα χρησιμοποιήσω δυο διαφορετικά για να σας δείξω πως φαίνονται, ένα μεταλλικό και ένα αδιάβροχο με φερμουάρ.
 

Τα βασικά είδη που περιλαμβάνει το μεταλλικό κουτί είναι:
 

Αγκίστρια ψαρέματος.
Πυξίδα κουμπί.
Σφυρίχτρα.
Μικρό σουγιά.
Κιτ ραψίματος (βελόνες, κλωστή, κουμπιά).
Σπίρτα αδιάβροχα.
Παραμάνες.
Μολύβι.
Πριόνι αλυσίδα.
Ταμπλέτες καθαρισμού νερού.
Κερί.
Σπινθηριστής. 

Σύρμα για παγίδες.
Ξυραφάκια.
Βαμβάκι.
Αλουμινόχαρτο. 

Προφυλακτικό.
Δυο συγκολλητικοί επίδεσμοι σε δυο μεγέθη.
 

Επειδή το κιτ είναι πολύ μικρο σε μέγεθος, μπορούμε να το έχουμε πάντα μαζί μας αποθηκευμένο στο μπουφάν μας, στο τσαντάκι μέσης μας η στο σακίδιο μας. 

Αν το κουτί έχει θυλάκι για την ζώνη όπως αυτό στην φωτογραφία, τόσο το καλύτερο διότι μπορούμε να το έχουμε περασμένο στην ζώνη μας χωρίς να πιάνει επιπλέον χώρο.

Φωλιά προσανάμματος από το εσωτερικό μέρος του φλοιού της Λεύκας.

Κάποιες τεχνικές είναι καλό να τις γνωρίζουμε όλοι μας, διότι δεν είναι χρήσιμες μόνο σε μια κατάσταση επιβίωσης αλλά και στην καθημερινότητα.

Όπως για παράδειγμα το παρακάτω άρθρο. 

Οι φλούδες από το εσωτερικό μέρος του ξερού φλοιού της λεύκας που μοιάζουν με τριχιά, μας δίνουν ένα πάρα πολύ καλό προσάναμμα που ανάβει ακόμα και με τον πιο φθηνό σπινθηριστή. Παίρνουμε ένα ξερό κομμάτι φλοιού και με τα δάχτυλα μας αφαιρούμε την τριχιά που βρίσκετε στο πίσω μέρος του, μόλις δούμε ότι δεν έχει να μα δώσει άλλο, σπάμε το ίδιο κομμάτι φλοιού σε πιο μικρο και ξανακάνουμε το ίδιο. 

Όλος ο ξερός φλοιός της λεύκας είναι γεμάτος με τέτοιες στρώσεις τριχιάς. 

Μόλις μαζέψουμε την επιθυμητή ποσότητα για το προσάναμμα μας, δημιουργούμε μια φωλιά με τα χέρια μας και ανάβουμε. 

Χρησιμοποιούμε μόνο ξερό φλοιό διότι ο χλωρός δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. 

Επίσης δεν χρησιμοποιούμε ποτέ μαχαίρι η πριόνι για να μην πληγώσουμε το δέντρο και μαζεύουμε του ξερούς φλοιούς μόνο από το έδαφος. 

Η λεύκα είναι συγγενικό είδος με την ιτιά και φυτρώνει συνήθως σε όχθες ποταμών, λιμνών και σε περιοχές με μεγάλη υγρασία. 

Το ξύλο της είναι άσπρο και ελαφρύ και καίγεται πάρα πολύ γρήγορα. 

Το χλωρό ξύλο της λεύκας όπως και όλων τον δέντρων που ζουν σε υγρούς τόπους, είναι ακατάλληλο για καύση διότι παράγει αποπνικτικό καπνό. 

Τις τριχιές μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε και σαν προσάναμμα στο τζάκι μας. 

Σε μελλοντικό άρθρο, θα μιλήσουμε για τις θεραπευτικές ιδιότητες του. 

Πεζοπορία στο χιόνι (μικρή διαδρομή).

Όλοι μας θέλουμε να πεζοπορήσουμε στο χιόνι με το που θα φτιάξει ο καιρός για να θαυμάσουμε το κατάλευκο τοπίο και τους όμορφους σχηματισμούς του πάνω στα δεντρά, τα φυτά τις βουνοπλαγιές και τους βράχους.

Για να το κάνουμε αυτό, θα πρέπει να είμαστε καλά προετοιμασμένοι και κατάλληλα ντυμένοι.

Δώστε μεγάλη προσοχή στα παπούτσια που θα φορέσετε για να μην πάθετε κάποιο ατύχημα.

Σε τέτοιου είδους πεζοπορίες δεν φοράμε πότε αθλητικά παπούτσια, μα μονάχα ορειβατικά μποτάκια με αντιολισθητική σόλα για να μην γλιστράνε στον πάγο, αν έχει πολύ κρύο φορέστε δυο ζευγάρια κάλτσες.

Ντυθείτε καλά φορώντας μια ισοθερμική μπλούζα για να σας κρατάει ζεστούς και ένα φούτερ από πάνω μαζί με ένα αντιανεμικό ζεστό μπουφάν.

Μην βάλετε αδιάβροχο γιατί θα κρατήσει όλη την υγρασία αν τυχόν ιδρώσετε, και δεν θα εξατμιστεί.

Γάντια, κασκόλ και σκούφο θα πρέπει να έχετε οπωσδήποτε μαζί σας ειδάλλως θα παγώσετε. Τα άκρα σας θα πρέπει να είναι πάντα ζεστά.

Επίσης μην ξεχάσετε τα γυαλιά ηλίου για την αντανάκλαση του χιονιού και το μπατόν πεζοπορίας σας.

Το χιόνι είναι πάρα πολύ όμορφο αλλά κρύβει και πολλούς κινδύνους.

Βαδίζουμε πάντα με αργά και σταθερά βήματα πάνω στο χιόνι και δεν τρέχουμε.

Παρατηρούμε πάντα την μορφολογία του χιονιού πάνω στο έδαφος για τυχών ανωμαλίες.

Δεν πατάμε ποτέ πάνω σε πέτρες που είναι ακάλυπτες από χιόνι, διότι το χιόνι έχει μετατραπεί σε λεπτή μεμβράνη πάγου και αν περπατήσουμε πάνω της θα γλιστρήσουμε και θα πέσουμε.

Στηριζόμαστε και βαδίζουμε πάνω σε αυτές μόνο αν έχουν στεγνώσει καλά από τον ήλιο, ακόμα και όταν είναι βρεγμένες, είναι και πάλι επικίνδυνες.

Αν δεν γνωρίζουμε καλά την περιοχή που θα διανύσουμε, καλό θα είναι να χρησιμοποιούμε συνεχώς το μπατόν πεζοπορίας μας η ένα μακρύ ξύλο περίπου στο ύψος μας.

Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να ελέγχουμε το χιονισμένο έδαφος που βρίσκετε κάτω από τα πόδια μας για καλυμμένες σχισμές, ανωμαλίες του εδάφους και τρύπες που έχουν δημιουργηθεί από μετακινήσεις πετρών.

Επίσης θα μας βοηθήσουν σαν στήριγμα αν χρειαστεί να περάσουμε από ένα σημείο που είναι καλυμμένο με πάγο.

Προσέχουμε για σπασμένα δέντρα, πολλά είναι σαπισμένα στην βάση τους με αποτέλεσμα να έχουν πάρει μεγάλη κλίση και να στηρίζονται πάνω σε άλλα χωρίς να τα δούμε.

Στην διαδρομή που κάνουμε αν συναντήσουμε ίχνη από λάστιχα πάνω στο χιόνι, τα αποφεύγουμε και δεν βαδίζουμε πάνω σε αυτά διότι από το βάρος του οχήματος έχει μετατραπεί σε ένα άσπρο μείγμα χιονιού και πάγου που γλιστράει πάρα πολύ.

Περπατάμε στο πλάι από τις γραμμές που έχουν αφήσει τα λάστιχα του αυτοκινήτου η στην μέση από αυτά αν δεν υπάρχει συνεχές.

Όλα τα παραπάνω, είναι για μικρές πεζοπορίες στο χιόνι και με ύψος έως 30 εκατοστά.

 

 

Χιονισμένος Υμηττός.